Main De minnaar: Dokterserie #3

De minnaar: Dokterserie #3

0 / 0
How much do you like this book?
What’s the quality of the file?
Download the book for quality assessment
What’s the quality of the downloaded files?
Year:
2020
Language:
dutch
File:
EPUB, 417 KB
Download (epub, 417 KB)

You may be interested in Powered by Rec2Me

 

Most frequently terms

 
hij2259
dat2041
het2014
zijn1650
een1444
niet1358
mijn1197
maar853
van698
hem641
zou573
naar525
als499
haar495
aan494
finn483
voor481
nog378
wat347
wel341
toen305
ook290
dan281
heb278
wil259
uit248
ben243
zei243
keek226
weer223
dus213
bij212
kon211
geen209
zich204
dit200
meer194
mij192
zal191
kan182
hoe174
ogen170
weet169
ging158
echt156
0 comments
 

You can write a book review and share your experiences. Other readers will always be interested in your opinion of the books you've read. Whether you've loved the book or not, if you give your honest and detailed thoughts then people will find new books that are right for them.
1

De dokter: Dokterserie #1

سال:
2019
زبان:
dutch
فائل:
EPUB, 470 KB
0 / 0
2

人间值得

سال:
2019
زبان:
chinese
فائل:
EPUB, 1.21 MB
5.0 / 5.0
De minnaar


Dokterserie #3





E. L. Todd





Hartwick Publishing

De minnaar

Copyright © 2020 door E. L. Todd

Alle rechten voorbehouden.

Geen enkel deel van dit boek mag worden gereproduceerd in welke vorm dan ook of op enige elektronische of mechanische wijze, inclusief systemen voor het opslaan en ophalen van informatie, zonder schriftelijke toestemming van de uitgever of auteur, behalve in het geval van het gebruik van korte passages in een recensie.





1





Pepper





Ik was op de bank in slaap gevallen en had mijn doorweekte kleren op de badkamervloer achtergelaten. Ik had mijn slaapkamer niet gehaald omdat ik een fles wijn had geopend in een poging mijn verdriet weg te drinken. Alleen op die manier kon ik ophouden met denken aan Finn en Layla en in slaap vallen.

Er klopte iemand op de deur. “Ik ben het.” Ik herkende Coltons stem direct door het hout van de deur heen.

Ik veegde mijn haar uit mijn gezicht en bekeek mijn reflectie in de spiegel naast de deur.

Ik zag er vreselijk uit.

Ik had geen tijd om mezelf te fatsoeneren, en aangezien Colton me gisteravond toch al op mijn slechtst had gezien, opende ik de deur. “Hoi...” De herinneringen aan gisteravond overspoelden me: de regen, de tranen en de waarheid. Door een plotselinge behoefte om mijn hart te luchten, had ik Colton de waarheid verteld... dingen die ik tot op dat moment niet eens zelf had beseft.

Ik hield van Finn.

“Hoi.” Hij liep zonder uitnodiging naar binnen en sloot de deur achter zich. “Goed geslapen?”

“Op een stijve nek en buik vol wijn na, ja.”

“Mooi.” Hij keek me aan met een meelevende blik in zijn blauwe ogen, waarmee hij zei dat hij nog altijd net zoveel van me hield. Nu hij er zo kalm mee omging, was het achteraf gezien belachelijk om te denken dat hij een probleem zou hebben met het feit dat ik met Finn aan het daten was.

Ik had het gevoel dat ik mijn excuses moest aanbieden. “Het spijt me. Het was verkeerd en had niet mogen gebeuren, maar... het gebeurde gewoon steeds. We waren het erover eens dat we gewoon vri; enden moesten blijven, maar op een of andere manier... ik weet het niet.”

Hij boog zijn hoofd en liet zijn handen in zijn zakken glijden.

“Finn zei dat hij het met je zou bespreken, maar zich had bedacht.”

Hij richtte zijn blik op en keek me weer aan. Hij wreef in zijn nek en slaakte een zucht. “Hij heeft het er wel met me over gehad.”

“Oh...” Dat had Finn me niet verteld.

“Hij vroeg mijn toestemming om jou mee uit te vragen. Hij zei dat hij je leuk vond en wilde kijken of het iets kon worden. Ik heb nee gezegd.”

Ik sloeg mijn armen over elkaar en begon schokkerig te ademen.

Colton haalde zijn schouders op. “Ik vond het vervelend. Jij bent de enige vrouw die verboden terrein is, maar toch ging hij achter jou aan. Het is niet alsof je mijn ex-vriendin bent of zoiets. Je was lange tijd mijn vrouw, en je bent nog steeds mijn beste vriendin. Ik was boos dat hij überhaupt overwoog om je te versieren. Hij zei dat het er niet toe zou moeten doen omdat ik homo ben, maar dat maakte me nog kwader, omdat mijn seksuele voorkeur irrelevant is. Ik zei dat mijn relatie met jullie beiden onder druk zou komen te staan als jullie relatie op de klippen zou lopen. Jullie zouden dan niet meer samen in één ruimte kunnen zijn, en mijn leven zou daardoor drastisch veranderen. Hij probeerde me van gedachten te doen veranderen, maar het had geen zin. Dat was mijn definitieve antwoord.”

Onze voorspelling klopte dus. Colton zou hier nooit vrede mee kunnen hebben.

“Maar toen ik je gisteravond zo zag... heb ik me bedacht.”

Ik wist dat dit moeilijk voor Colton was, maar hij hield te veel van me om mijn geluk in de weg te staan.

“Ik wilde gewoon laten weten dat hij jullie relatie beëindigde om mij... niet omdat hij dat zelf wilde.”

“En hij wilde niet dat ik wist wat jij had geantwoord... omdat hij onze vriendschap niet wilde verpesten.”

Hij haalde zijn schouders op.

“Hij heeft een goed hart, Colton. Ik weet dat je nu boos op hem bent, maar hij blijft loyaal aan je.”

Colton weigerde me aan te kijken.

“Ik moet je iets vertellen...”

Zijn ogen schoten weer naar de mijne.

“Jax en ik zijn uit elkaar gegaan, omdat hij onze relatie niet kon accepteren. Hij vroeg me te kiezen — tussen jou en hem. Toen ik voor jou koos, dumpte hij me.”

Hij sloeg zijn ogen langzaam neer en had een schuldbewuste en verdrietige blik in zijn ogen.

“Ik heb Finn gevraagd om jou dit niet te vertellen. Hij had dit als argument kunnen gebruiken, maar heeft dat nooit gedaan. Ik weet dat je je nu waarschijnlijk verraden voelt, maar hij blijft een van de beste mensen die ik ken. Ik hoop dat je niet te hard voor hem bent.”

Coltons stilte zei genoeg. “Als je een relatie met hem wil, zal ik jullie niet in de weg staan. Maar omdat ik je beste vriend ben, vind ik dat ik je moet waarschuwen. Finn heeft een goed hart — daar valt niets tegenin te brengen. Maar hij heeft veel problemen. Hij was al zo voordat hij bij het leger ging. Hij is niet het type dat zich settelt.”

Ik kende Finn nog niet zo lang, maar had wel gezien hoe hij met vrouwen omging. Hij was harteloos en afstandelijk. Zijn hele leven was een aaneenschakeling van onenightstands met vrouwen wiens naam hij zich niet eens meer kon herinneren.

“Hij blijft nooit lang op één plek. Hij is nu al een paar maanden in Seattle, maar ik verwacht niet dat hij hier lang zal blijven.”

“Hij heeft een huis gekocht.”

“En dat kan hij ook weer verkopen. Het is een goede investering. Hij zal het aankoopbedrag er makkelijk weer uit krijgen. Hij zat zo lang bij het leger omdat hij graag reist. Hij is niet het type dat graag stil zit. Ik weet niet waarom, maar hij is gewoon zo.”

“Dat is vast allemaal waar, Colton. Maar bij mij is hij anders...” Het voelde naïef om dat hardop uit te spreken, alsof ik een dom meisje was dat dacht dat iemand voor haar zou veranderen. Maar ik geloofde het alsnog.

“Ik heb ook nooit het tegendeel beweerd. Maar het zal niet lang duren. Ik hoop dat ik het verkeerd heb, Pepper. Maar ik denk het niet...”

Als ik niet al verliefd op Finn was, zou ik logisch nadenken en hem loslaten. Maar ik zat nu al zo diep in deze relatie, dat ik niets meer te verliezen had. Ik had alles al ingezet.

“Hij zegt dat hij nooit wil trouwen en ook geen kinderen wil. Ik betwijfel of hij daarop is teruggekomen. En ik betwijfel of hij daar ooit op zal terugkomen.”

Mijn hart was al eerder gebroken, en dat wilde ik niet nog eens meemaken. Maar de gedachte om ermee te stoppen, was te pijnlijk. “Toen wij trouwden, dacht ik dat we hetzelfde wilden. Ik dacht dat we voor altijd bij elkaar zouden zijn en een gezin zouden stichten...”

Hij zuchtte schuldbewust.

“En je weet hoe dat is afgelopen, Colton. Jij leek de meest veilige keuze ter wereld... en het is ons ook niet gelukt. Ik weet hoe Finn in elkaar zit. Ik begrijp dat mijn keuze voor hem risico’s met zich meebrengt. Maar ik zit er al zo diep in dat ik ook niets meer heb te verliezen, of ik nou bij hem blijf of niet.”

“Het zal uiteindelijk meer pijn doen als je voor hem kiest.”

Misschien had hij gelijk, maar daar wilde ik me nu nog niet druk om maken.

Toen Colton doorhad dat ik me niet ging bedenken, gaf hij het op. “Ik wilde je waarschuwen zodat ik een schoon geweten heb... maar ik steun je hoe dan ook in je keuze.”

“Weet je zeker dat je hier geen moeite mee hebt?” fluisterde ik.

Hij staarde me een tijdje aan. “Ik hou van je, Pepper. Ik wil dat je alles krijgt wat je hart begeert. En als dat Finn is, dan is dat zo.”

“Het verbaast me dat je niet boos bent...”

Hij haalde zijn schouders op. “Na wat ik je heb aangedaan, kan ik niet te hard voor je zijn.”

“Ik heb het je vergeven, Colton. Neem het jezelf niet zo kwalijk.”

“Dank je... maar ik doe het toch.”

Ik zette een stap naar hem toe om hem een knuffel te geven. “Ik hou van je.”

Hij sloeg zijn armen ook om mij heen. “Ik ook van jou, Pepper.” Hij drukte een kus op mijn voorhoofd.

“En je weet dat je broer ook van je houdt, toch?”

Hij zei niets, maar bleef me vasthouden. Zijn borstkas ging langzaam op en neer. Toen hij geen antwoord gaf, wist ik dat er geen zou komen.

Hoelang ik ook wachtte.





Ik stond voor Finns deur. Mijn hart klopte in mijn keel en mijn vingers trilden. Nu Colton zijn zegen had gegeven, stond niets ons nog in de weg. We konden nu zonder nadelige gevolgen bij elkaar zijn, als Finn dat wilde tenminste.

Ik probeerde niet te denken aan het feit dat hij gisteravond met Layla naar huis was gegaan. Als hij met haar naar bed was geweest, kon ik daar niet boos over zijn omdat we uit elkaar waren. Colton had hem gezegd dat hij nooit zou instemmen met onze relatie, dus had Finn gekozen voor een makkelijke neukpartij. De gedachte brak mijn hart, maar het zou me er niet van weerhouden om deze relatie aan te gaan.

Finn opende de deur. Zijn blauwe ogen reflecteerden het zonlicht dat heel even door de wolken heen brak. Hij droeg alleen een joggingbroek, en zag eruit als de man van mijn dromen. Hij duwde de deur verder open en staarde me aan. Het verlangen brandde in zijn blik.

Soldaat zat naast hem en keek me aan met zijn tong uit zijn bek.

Ik hield mijn blik gericht op de man voor me: degene waar mijn hart om schreeuwde. Toen hij gisteravond mijn hart brak, was dat op een of andere manier erger dan de avond dat Colton me vertelde dat hij wilde scheiden. Mijn relatie met Finn leek zinvoller dan mijn relatie met Colton ooit was geweest. Ik besefte dit pas nu ik de juiste persoon had gevonden. “Colton heeft me de waarheid verteld.”

Hij bleef me aankijken met één hand op de deurknop.

“Hij vertelde me dat je het alleen maar met me uitmaakte omdat hij had gezegd dat we geen relatie mochten beginnen.”

Hij liet zijn schouders langzaam zakken.

Ik bleef hem aanstaren omdat ik niet wist wat ik anders moest doen. Dit liep niet zoals ik wilde, maar nu alle obstakels uit de weg waren, zouden we eindelijk samen kunnen zijn. Wilde hij dat nog steeds? Of was het spannender toen we nog stiekem moesten doen?

Hij liet zijn hand van de deur zakken. “Kom verdorie nu naar binnen.”

Mijn lippen verzachtten en vormden een glimlach terwijl ik hem omarmde en weer verbonden werd met dat krachtige lichaam dat ik zo had gemist nu ik er een paar nachten niet tegenaan had kunnen liggen. Mijn wang voelde zijn warmte. Ik sloeg mijn armen om zijn middel en sloot mijn ogen terwijl ik de geur van zijn zeep koesterde.

Hij sloot de deur en sloeg zijn sterke armen om me heen. Zijn zachte lippen raakten mijn haar en hij kuste mijn voorhoofd. Hij omklemde me nog iets steviger en slaakte een tevreden en vredige zucht.

Ik voelde me thuis. Dit was de plek waar ik thuishoorde, de enige plek waar mijn leven compleet voelde. Ik voelde me vreselijk schuldig omdat ik tegen Colton had gelogen, maar het schuldgevoel woog niet zwaarder dan het geluk. Misschien had onze relatie geen toekomst, maar op dit moment wilde ik niets anders.

Hij zette een stap naar achteren zodat hij me kon aankijken. “Ik heb je gemist.”

Een man als Finn zei niet vaak zulke lieve dingen – misschien wel nooit. Hij was goudeerlijk, dus meende hij ieder woord. Mijn hele lichaam smolt tot er niet meer dan een plasje op de grond overbleef. “Ik heb jou ook gemist...”

Hij legde zijn hand tegen mijn wang en liet zijn voorhoofd tegen het mijne rusten. Hij sloot zijn ogen en bleef daar samen met me staan, alsof mijn aanwezigheid hem kalmeerde. Hij drukte zijn mond niet op de mijne en nam me niet direct mee naar de slaapkamer. Hij had mij gemist; de persoon die zijn hart sneller deed kloppen en vrede bracht in zijn beschadigde ziel.





Niets ter wereld was beter dan het gevoel in het matras gedrukt te worden door een sterke man. Zijn gespierde lichaam voelde keihard aan tegen het mijne. Zijn sterke dijen streelden mijn zachte bovenbenen terwijl hij in me stootte. Zijn stevige borstkas wreef tegen mijn tepels terwijl hij op en neer bewoog.

Ik haakte mijn enkels achter zijn middel in elkaar, krabde met mijn nagels over zijn rug en kreunde, omdat deze man me gek maakte. Iedere centimeter van zijn pik zorgde ervoor dat ik me de meest begeerde vrouw ter wereld voelde.

Zijn hand gleed door mijn haar en bracht het in de war terwijl hij me strak bleef aankijken. Soms kuste hij me, en soms ademde hij tegelijkertijd met me terwijl hij genoot van hoe onze lichamen perfect met elkaar versmolten.

Finn had me voor alle andere mannen verpest. Als ik ooit nog iemand anders zou vinden, zou ik de seks altijd hiermee vergelijken... omdat het zo vreselijk lekker was. Hij was niet alleen sexy en goed tussen de lakens, hij was ook nog eens gepassioneerd en deelde een diepe band met me.

Ik was al klaargekomen zodra hij in me was. Hij hoefde niet veel moeite te doen na een week vol eenzaamheid en verdriet. Hij deed zijn uiterste best zijn orgasme te onderdrukken. Zijn pik was zo dik in me, dat hij op ontploffen leek te staan. Hij wilde dat dit zo lang mogelijk zou blijven duren.

Maar we hadden alle tijd van de wereld en konden nog veel zulke nachten hebben. “Kom in me.” Ik pakte zijn kont en duwde hem dieper in me zodat ik iedere druppel van zijn sperma zou opvangen. Ik miste het zware, warme gevoel dat uit mijn opening en langs mijn dijen sijpelde.

Hij gromde terwijl zijn heupen automatisch heen en weer stootten, en hij begon voelbaar te trillen toen hij klaarkwam. “Schatje...” Zijn lengte was diep in me begraven en hij gaf me alles wat hij had: een hele lading opwinding en affectie.

Mijn bovenbenen knepen hem samen toen ik zijn gezicht zag terwijl hij klaarkwam. Op dit beeld zou ik nog vaak kunnen masturberen. Mijn vingers gleden door zijn haar en ik slaakte een tevreden zucht. Ik was blij dat ik weer in bed lag bij de man op wie ik zo gek was.

Hij kuste me zachtjes en trok zich toen terug. Zijn sperma droop onmiddellijk uit mijn ingang. Hij lag naast me met zijn naakte lichaam uitgestrekt op het bed terwijl hij op adem kwam. Zijn zweet glinsterde in het licht dat door de gordijnen in de slaapkamer binnenviel. Hij was van top tot teen perfect: sterk, gespierd en getatoeëerd.

Ik ging tegen hem aan liggen en sloeg mijn arm om zijn middel. Ik voelde me in harmonie met de wereld. Alle pijn die ik de afgelopen week in mijn hart had gevoeld was verdwenen, alsof het allemaal slechts een nachtmerrie was geweest. Mijn ademhaling viel samen met de zijne en ik legde mijn been tussen zijn dijen en knuffelde hem net als vroeger. Het was zo vredig dat ik een paar keer bijna in slaap viel.

Toen Soldaat doorkreeg dat we in slaap vielen, sprong hij op het bed en rolde hij zich aan het voeteneind op als een bolletje.

“Hij wijkt nooit van je zijde, hè?”

“Alleen als ik hem het toilet uit gooi.”

Ik grinnikte. “Jankt hij als je weggaat?”

“Nee. Hij weet wel beter.”

“En wat doet hij als je thuiskomt?”

Hij glimlachte toen hij daaraan dacht. “Hij draait dan heel snel rondjes, alsof hij achter zijn staart aanzit. En dan springt hij tegen me aan met zijn poten tegen mijn borst. En soms blaft hij een beetje.”

“Omdat hij zo blij is je te zien.”

“Ja... het is een lieve hond. Ik was de hele week thuis en hij week geen moment van mijn zijde...” Zijn glimlach verdween toen hij dacht aan de week waarin we elkaar niet hadden gezien. “Hij leek door te hebben dat er iets aan de hand was.”

“Honden voelen zulke dingen aan.”

“Het is een fijne vriend. En een goed hardloopmaatje.”

“Doe jij aan hardlopen?”

Hij knikte. “Door de buurt.”

“Wat lief.”

“Ik of Soldaat?”

“Allebei,” zei ik. “Maar vooral Soldaat.”

Hij glimlachte lichtjes omdat hij wist dat ik een grapje maakte. “Colton vertelde me dat jij niet van hardlopen houdt.”

“Nee. Ik hou niet van sport in het algemeen.”

“Waarom niet?”

Ik haalde mijn schouders op. “Ik ben nogal lui, blijkbaar. Ik sta de hele dag op mijn benen voor mijn werk, en dan loop ik naar huis. Het idee om daarna nog naar de sportschool te moeten gaan, lijkt me vreselijk.” Ik bestudeerde zijn gezicht. “Als je me daarom maar niet veroordeelt.”

“Dat doe ik niet.”

“Waarom staar je me dan zo aan?”

“Ik vraag me gewoon af hoe het komt dat je zulke lekkere billen hebt terwijl je nooit sport.”

Ik rolde met mijn ogen. “Zo lekker is mijn kont niet...”

“Daar ben ik het niet mee eens. En ik ben degene die ernaar kijkt als ik je achterlangs neuk.”

Ik sloeg speels tegen zijn pols. “Doe niet zo lomp.”

“Je kent me, schatje.” Hij kuste me op mijn voorhoofd en legde zijn arm op de mijne. “En je vindt het wel leuk.”

“Ik vind je sowieso leuk — of je nou lomp bent of niet.” Ik legde mijn wang op zijn borstkas ren probeerde het moment diep in me op te nemen en te genieten van het feit dat dit weer de realiteit was. We hoefden niet meer stiekem te doen of te liegen. Ik hoefde geen smoesjes meer te verzinnen om niet gekoppeld te worden. Ik hoefde niet meer toe te kijken hoe de gratis drankjes zich voor Finns neus opstapelden, omdat ik de wereld nu kon laten zien dat hij al bezet was. Er viel een last van mijn schouders, en ik voelde me enorm opgelucht.

Layla dook weer op in mijn gedachten, maar ik was bang om hem ernaar te vragen. We hadden net de liefde bedreven zonder condoom, dus had ik het eigenlijk van tevoren moeten vragen, maar mijn hoofd stond op dat moment niet naar dat probleem.

Als hij zou zeggen dat er iets tussen hen was gebeurd, zou ik er doodziek van worden. Dus was het waarschijnlijk beter dat ik er niet naar vroeg.

Er kon niets goeds uit voortkomen.

We lagen een tijdje in stilte tegen elkaar aan en lieten de spaarzame zonnestralen die door het raam op het bed vielen ons verwarmen. Soldaat verplaatste zich steeds met de zonnestralen mee, om zoveel mogelijk van de warmte te kunnen genieten. Hij was dan wel een politiehond, maar in zijn hart bleef hij een doodgewoon huisdier.

Finns gezicht was naar het raam gericht toen hij begon te spreken. “Heeft Colton het je moeilijk gemaakt?”

Zodra Colton ter sprake kwam, werd al het geluk uit me gezogen.

Finn keerde zich langzaam naar me toe. “We moeten het toch een keer over hem hebben, toch?”

Ik wilde niet dat Colton een pijnlijk onderwerp zou zijn, aangezien hij mijn beste vriend en Finns broer was. We moesten nou eenmaal door deze ongemakkelijke fase heen, totdat Colton het normaal zou vinden om ons samen te zien. “Hij was begripvol.” Ik overwoog om Finn te vertellen dat Colton me had gewaarschuwd voor het feit dat Finn graag rondzwierf en zich met niemand wilde settelen — misschien zelfs niet eens met mij. Maar het voelde te hard om dat te zeggen. Finn en ik hadden nog nooit een serieus gesprek over onze relatie gehad, en ik wilde zijn intenties graag uit zijn mond horen en niet uit Coltons. “Hij zei dat hij het wel ongemakkelijk vond, maar wilde dat ik gelukkig was. En als jij mij gelukkig maakt... dan wil hij dat jij me gelukkig blijft maken.” Ik wreef over zijn harde borstkas en voelde hoe zijn borstkas zachtjes op en neer ging door zijn ademhaling.

“Mooi. Ik ben blij dat hij wel begrip voor jou heeft getoond.”

“Hoezo? Was hij niet begripvol naar jou toe?”

Finn staarde naar het plafond.

Het geluid van voetstappen en stemmen weerklonk in de gang. “Hoeveel zooi heb je?” hoorden we Zach vragen. “Want ik heb maar een kleine verhuiswagen gehuurd. De rest van je spullen staat in de opslag, dus veel kan het niet zijn, toch?”

“Alleen mijn bed, een nachtkastje en wat kleding.” Coltons stem klonk luider toen hij langs onze deur liep.

“Dat valt wel mee,” zei Zach.

“Maar ik heb wel veel kleding. Je kent me toch.” Colton klonk niet als zichzelf. Ik hoorde een ontevreden toon in zijn stem, alsof hij zich sterk moest houden maar zich vanbinnen vreselijk voelde.

Zach zuchtte. “Soms baal ik er echt van dat je homo bent...”

Ik keek Finn aan. “Verhuist Colton nu al?”

Finn haalde zijn schouders op.

Ik stapte uit bed en trok mijn kleren aan.

Hij keek me aan, maar stond niet op. “Wat ga je doen?”

“Met hem praten.”

Hij leunde naar achteren op zijn ellebogen. “Lijkt je dat echt een goed idee? Dan weet hij meteen wat we hier gedaan hebben.”

“Hij zei dat hij het goed vond, en ik ben het zat om op mijn tenen te moeten lopen.” Ik trok mijn kleren aan en controleerde mijn haar en make-up in de spiegel. Toen ik de badkamer uitliep, had Finn zijn joggingbroek al aangetrokken en haalde hij zijn vingers door zijn haar.

Soldaat merkte dat er iets stond te gebeuren, dus tilde hij zijn kop op en spitste hij zijn oren.

Ik opende de deur en hoorde ze in Coltons slaapkamer.

“Had je je bed ook meegenomen?” vroeg Zach verbaasd. “Je wist toch dat je hier maar ongeveer een maand zou blijven? Nu moeten we dat weer verhuizen.” Hij tilde een kant van het matras op.

“Als ik het in de opslag had gedaan, hadden we het toch ook twee keer moeten verhuizen.” Hij hielp Zach het matras tegen de muur zetten zodat ze bij de boxspring konden.

Zach richtte zich op en haalde zijn hand over zijn gezicht. “Nou, je gaat nooit meer verhuizen. Je zal tot je dood in dat appartement blijven.”

“Wat nou als ik ga trouwen en kinderen krijg?” vroeg Colton.

“Dan blijven jullie met z'n allen in dat appartement met twee slaapkamers wonen.”

Ik stapte de kamer in met mijn armen over elkaar. “Hebben jullie hulp nodig?”

Colton keerde zich naar me om en in plaats van blij te zijn zoals gewoonlijk, zag ik een greintje teleurstelling in zijn ogen. Hij verstijfde terwijl de spanning steeg. Hij had direct door waar ik vandaan kwam en wat we aan het doen waren voordat hij het huis was binnengekomen. “Zach en ik redden het samen wel.”

Zachs blik ging heen en weer tussen ons, en hij was duidelijk niet op zijn gemak in deze situatie. Hij keek me niet eens aan.

“Laten we verder gaan.” Colton knikte naar de boxspring. Hij en Zach bukten allebei en tilden hem op. Ze zetten hem tegen de muur.

Ik voelde dat Finn achter me stond, dus wierp ik een blik over mijn schouder.

Hij had zijn handen in zijn zakken en leunde tegen de deurpost. Hij bood niet aan om te helpen zoals hij normaal wel zou doen. Soldaat bleef naast hem staan.

“Weet je het zeker?” vroeg ik. “Het zal jullie veel tijd besparen als Finn en ik helpen.”

Colton keek me niet aan toen hij antwoordde. “Ik zei toch dat we het zelf wel redden.”

Colton was tijdens ons laatste gesprek terughoudend maar begripvol geweest. Maar nu deed hij ronduit vijandig. Het zat hem misschien dwars dat we samen uit Finns slaapkamer kwamen. “Het verbaast me dat je zo snel je oude appartement weer in kan. Damon is volgens mij pas net verhuisd.”

Zach liep naar de andere kant van de kamer en begon kleren uit de kast te pakken en ze in dozen te stoppen, met zijn rug naar ons toegekeerd.

Colton zette zijn handen in zijn zij en tilde eindelijk zijn kin op om me aan te kijken. “Ik ga een week bij Zach logeren tot het vrijkomt.”

Ik bleef daar staan met mijn armen over elkaar en een opgetrokken wenkbrauw. “Wat een gedoe.”

“Helemaal mee eens,” zei Zach terwijl hij een stapel T-shirts in een doos gooide.

Colton keek hem niet aan. “Hou je mond, Zach.”

“Ik begrijp het niet.” Ik vond het moeilijk te geloven dat Colton eerder wilde verhuizen, alleen omdat Finn en ik met elkaar naar bed gingen. “Ik hoop dat je dit niet alleen doet omdat je het ongemakkelijk vindt dat Finn en ik met elkaar naar bed gaan. Want in dat geval kunnen we naar mijn appartement gaan.”

Hij wreef in zijn nek en keek naar zijn nachtkastje. “Dat is niet de reden. Genieten jullie maar gewoon van je dag terwijl wij dit afmaken.” Hij bukte en maakte de lades van zijn nachtkastje leeg.

Ik wierp een blik op Finn, die daar bleef staan met een stoïcijnse uitdrukking op zijn gezicht. Hij had zijn gespierde armen over elkaar geslagen waardoor de tattoos nog meer in het oog sprongen. Ik keerde me weer naar Colton. “Je zei dat je me zou steunen. Je zei dat je wil dat ik gelukkig ben. Ik begrijp dat het tijd kost om hieraan te wennen, maar het is wel erg dramatisch om meteen te vertrekken. Je kan beter nog even genieten van de tijd die je samen met je broer hebt.”

Colton liet een sarcastisch lachje ontsnappen. “Nee, dank je.”

Toen ik de minachting in zijn stem opving, wist ik dat dit niet de goede kant op ging. “Wat bedoel je daar nou weer mee?”

Hij ging rechtop staan en keek me aan. Hij opende zijn mond om iets te zeggen, maar bedacht zich en sloot hem weer. “Ik wil gewoon niet meer met Finn samenwonen. Dat bedoel ik daarmee.”

Ik zette een stap naar voren. “Waarom niet? Je zei dat je het goed vindt.”

“Ik vind het ook goed. Ik heb gezegd dat ik je niet in de weg zou staan, en dat zal ik ook niet doen.”

“Waarom gedraag je je dan zo?” Ik zette een stap dichterbij en voelde de teleurstelling door mijn aderen suizen. “Je gedraagt je niet begripvol. Toen je me vertelde dat je homo was, was ik begripvol. Ik heb je niet de deur uitgezet en heb je niet ontlopen. Ik bleef je tijdens het gehele proces steunen. Ik liep niet weg zoals jij dat nu doet.”

“Dat is niet hetzelfde,” zei hij. “En dat weet je zelf ook.”

“Volgens mij komt het aardig overeen...”

Toen de spanning steeg, schraapte Zach zijn keel en verliet hij de kamer. “Ik ga even naar het toilet.” Hij liep langs Finn de gang in.

Colton liet zijn blik omhoog glijden en keek zijn broer aan. “Kan je ons even een momentje alleen laten?”

Finn bleef staan, klaar om een bijdehante opmerking te maken. Maar in plaats daarvan, gehoorzaamde hij en liep weg met Soldaat achter zich aan.

Ik keerde me weer om naar Colton. “Wat is jouw probleem?”

“Finn. Hij is mijn probleem.” Nu we alleen waren, was hij botter. “Als jullie bij elkaar willen zijn, is dat prima. Maar toen hij mij om toestemming vroeg, was hij al met je naar bed geweest. Hij was al stiekem achter mijn rug om gegaan. Ons zogenaamde gesprek van man tot man stelde eigenlijk niets voor. Hij heeft me verraden. Hij ging met mijn ex-vrouw naar bed en had het lef om daarover te liegen. Dat is onvergeeflijk.” Hij zette een stap naar achteren, alsof we te dichtbij elkaar stonden. “Dus nee, ik wil niet meer bij hem wonen. Ik wil het gezicht van die klootzak niet iedere dag zien. Het is een arrogante lul die alleen maar met zichzelf bezig is. Ik wil niets meer met hem te maken hebben.” Hij had een woedende blik in zijn ogen, waar ook een vleugje wanhoop in te bespeuren was. Hij was diep gekwetst door Finns acties. Het verraad had hem tot diep in zijn ziel geraakt. Zijn woede kwam voort uit het feit dat hij zijn vertrouwen in hem was verloren.

“Waarom vergeef je mij wel en hem niet?”

“Dat ligt anders...”

“Hoezo?” drong ik aan. “Dit is evengoed mijn verantwoordelijkheid.”

“Wil je dat ik boos op je ben?” vroeg hij verbaasd.

“Nee. Maar het is niet eerlijk.”

“Hij is mijn broer. Hij heeft een grens overschreden. Jij bent mijn ex-vrouw. Ons huwelijk is gestrand door mijn fout. Ik kan je niet vertellen wat je moet doen of bij wie je je geluk moet zoeken. Het zou verkeerd zijn als ik je dat zou misgunnen.”

“Waarom is het dan niet verkeerd dat je hem dat misgunt?”

Hij trok een wenkbrauw op. “Begrijp je nou echt niet wat ik bedoel?”

“Jawel. Ik vind gewoon dat je niet zo hard voor hem moet zijn —”

“Waarom niet?” siste hij. “Ik overdrijf niet. Toen hij me om toestemming vroeg, voelde ik me daar ongemakkelijk bij, maar dat kon ik na een paar dagen wel achter me laten. Ik had me eroverheen kunnen zetten. Maar dat hij die hele tijd met je naar bed ging... is gewoon verkeerd.” Hij schudde zijn hoofd. “Hij loog tegen me. Hij heeft verdomme gelogen.”

“Colton, volgens mij maak je het in je hoofd erger dan het is.”

“Nee,” snauwde hij. “Want het kan niet erger. Hij is mijn broer en hij had integer moeten zijn. Maar hij neukte de enige vrouw ter wereld die verboden terrein was. Dat is zo vreselijk respectloos. We zijn nog niet eens een jaar gescheiden. Welke klootzak doet nou zoiets?”

“Luister, Finn en ik hadden afgesproken dat er niets tussen ons zou gebeuren. Maar we zoenden een keer en toen zei Finn dat het niet verder mocht gaan dan dat. Hij zei dat hij je niet wilde verraden. Hij zei dat hij daarvoor te loyaal aan jou was. Maar toen... konden we er niet meer omheen. We zijn net als twee magneten, Colton. Ik kan het niet uitleggen.”

“Iedere vrouw is een magneet bij Finn,” snauwde hij. “Denk je nou echt dat jij anders bent?”

Die belediging deed pijn.

Hij rolde met zijn ogen. “Er zijn je honderden vrouwen voorgegaan, en er zullen er honderden na jou komen.”

Dat deed nog meer pijn.

“Waarom zou je überhaupt een relatie willen met iemand die zijn broer zo naait?” Hij gooide zijn armen in de lucht. “Iedereen ziet hem als een eerbare man, maar ik vind dit echt niet zo eerbaar klinken. Hij lijkt me eerder een klootzak die zijn lul niet in zijn broek kan houden.”

“Zeg dat nou niet...”

“Het is nou eenmaal zo. En ik heb alle recht om dat te zeggen.” Hij liet zijn handen zakken en richtte zijn aandacht weer op zijn spullen.

“Ik snap dat je overstuur bent, maar weglopen van de situatie lost niets op.”

“Ik loop niet weg. Ik wil gewoon niet meer bij hem wonen.”

“Kan je echt geen week wachten?” vroeg ik.

“Ik kan zelfs geen minuut wachten.” Hij ging weer rechtop staan. “Ga maar terug naar Finn, dan kan ik dit afmaken. Ik wil hier zo snel mogelijk weg.”

Mijn hart begon langzaam te breken en ik voelde een kloppende pijn in mijn borstkas. “En nu? Zul je nooit meer met hem in één ruimte willen zijn? En wij dan?”

“Tussen ons zit het wel goed, Pepper.”

“Hoe kan het tussen ons goed zitten als we nooit meer iets met zijn drieën kunnen doen?”

“Ik zal Finn nog wel zien doordat ik met jou optrek. Maar verwacht niet van me dat ik met hem ga praten en doen alsof er niets aan de hand is.”

Mijn mond viel open van verbazing. “En denk je niet dat dat ongemakkelijk zal zijn?”

“Waarom zou dat me iets kunnen schelen? Het kon hem ook niets schelen dat ik me ongemakkelijk voel bij het feit dat hij met jou naar bed gaat.”

Ik spande mijn armen aan tegen mijn borstkas toen het gewicht van de situatie zwaar op mijn schouders begon te drukken. Dit was afschuwelijk en ronduit beangstigend. Finn en Colton waren de twee personen die het dichtst bij me stonden, en ik wilde niet tussen hen moeten kiezen.

“Hij heeft me niet eens de waarheid verteld, Pepper. Ik kwam er via jou achter. Hij had niet eens het lef om dat zelf te doen.”

“Omdat hij wist hoe je zou reageren. Je zou door het lint zijn gegaan en zou geen woord meer hebben gehoord van wat hij zei.”

“En daar heb ik alle recht toe. Hij is een lafaard die het lef niet had om me onder ogen te komen. Zulke moed kwam vast van pas in het leger...”

Colton had alle recht om boos te zijn, maar zo'n opmerking kon ik niet over me heen laten gaan. Ik wist dat Finn het niet slim had aangepakt, maar ik kon deze karaktermoord niet accepteren. “Ik begrijp dat je nu overstuur bent, maar zeg zoiets nooit meer. Dat meen ik, Colton. Ik zal het je geen tweede keer vergeven.”

Hij kneep zijn ogen tot spleetjes, maar herhaalde die vreselijke woorden niet. “Ga je hem nu ook al verdedigen?”

“Ik verdedig alles wat hij voor ons land heeft betekend. Hij is een veteraan en een ware held. Doe niet zo neerbuigend over zijn offers en dienstbaarheid. Dat is onder de gordel en dat weet je zelf ook. Je mag best een probleem met hem hebben, maar betrek dat deel uit zijn leven er niet bij.”

Coltons woede nam niet af, maar hij ging niet verder in op zijn opmerking.

“Hij is je broer. Je moet hieraan werken.”

“Ik hoef nergens aan te werken. Die gast is toch nooit deel van mijn leven geweest. Hij is sinds mijn zestiende al uit beeld. Hij was niet eens op onze bruiloft. Dus waarom zou ik nu opeens close met hem moeten zijn?”

“Colton.”

“Wat?” vroeg hij bloedserieus.

“Dat meen je niet.”

“Dat meen ik wel. Hij is hier nog maar een paar maanden en is ondertussen al met mijn ex-vrouw naar bed geweest. Zo'n type is hij.”

“Zo is het niet gegaan,” zei ik. “Het was niet alsof hij een blik op me wierp en besloot ervoor te gaan. Onze relatie is op vriendschap gebaseerd. Onze band werd steeds sterker. De aantrekkingskracht tussen ons is ongelooflijk. Geloof mij, onze relatie betekent wel degelijk iets. Ik weet dat jij denkt dat ik slechts een tussendoortje ben, maar dat is niet zo.”

Hij sloeg zijn armen over elkaar. “Zelfs als dat waar zou zijn, doet het er alsnog niet toe. Ik wil niet bevriend zijn met iemand die zoiets doet.”

“Colton, hij is je broer.” Finn had Colton bij hem laten logeren toen hij geen dak meer boven zijn hoofd had. Hij was het kantoor van Coltons ex-baas ingelopen en had hem in zijn gezicht geslagen omdat hij Colton slecht had behandeld. Finn had geprobeerd om uit mijn buurt te blijven, hoewel hij me heel graag wilde. Hij was veel beter dan Colton dacht.

“Dat klopt,” zei hij instemmend. “Maar hij is niet mijn vriend.”





2





Colton





Zach had een appartement met één slaapkamer, dus was ik veroordeeld tot de bank.

Het was nog steeds beter dan bij Finn logeren.

Ik zat op de bank met een biertje in mijn hand, terwijl Zach in de leunstoel zat met Stella op zijn schoot. Het was gek om ze zo samen te zien, helemaal aangezien ze de hele tijd zo aanhankelijk deden.

“Ik kan bijna niet geloven dat Finn en Pepper een relatie hebben,” zei Stella verbaasd. “Ik wist hier niets van af. Ze heeft er nooit iets over gezegd.”

“Nee,” zei ik op een bittere toon. “Tegen mij ook niet.” Ik had mijn spullen ingepakt en was zonder achterom te kijken de deur uitgelopen. Finn probeerde me niet van gedachten te doen veranderen. Hij nam niet eens de moeite om afscheid te nemen.

Had ik Soldaat maar kunnen meenemen.

“Nu snap ik het,” zei Stella. “Finn wees me af omdat hij al met Pepper aan het daten was.”

“Denk je dat ze al zo lang samen zijn?” vroeg Zach. “Dat is wel heel lang.”

“Ik heb geen idee.” Ik had het ze niet gevraagd.

“Ik heb nog nooit met twee broers gedatet,” zei Stella. “Dat is vast interessant.”

Die gedachte was ook al in mij opgekomen. Zou Pepper ons vergelijken? Zou ze het rondbazuinen als Finn een grotere lul had? Ik werd al mijn hele leven met mijn broer vergeleken, en nu zou mijn beste vriendin ons ook nog eens vergelijken.

Zach keek me aan terwijl hij zijn hand op Stella's bovenbeen liet rusten. “Gaat het?”

Ik wreef met mijn hand over mijn gezicht en negeerde de wedstrijd op tv. “Niet echt. Pepper doet alsof het belachelijk is dat ik overstuur ben.”

“Je hebt alle recht om overstuur te zijn,” zei Zach ter verdediging. “Het zou niet anders zijn wanneer ik met Pepper naar bed ging. Dat doe je gewoon niet. En dit is nog veel erger omdat Finn je broer is.”

“Daar ben ik het mee eens,” zei Stella. “Maar ik vind ook dat je niet eeuwig boos op hem moet blijven.”

“Dit is juist zoiets waar je voor altijd boos om blijft...”

“Maar hij is familie.”

Ik nam een grote slok bier en keek naar de tv. “Maar hij is niet mijn vriend.”

Stella zette een pruillip op. “Wat treurig.”

“Dat vind ik niet,” zei Zach. “Die gast komt terug naar huis en neukt de ex-vrouw van zijn broer. Wie doet in godsnaam zoiets?”

“Je bent alleen maar boos omdat je weet dat ik hem lekker vind,” bracht Stella ertegenin.

“Nee,” zei Zach defensief. “Nou... daar ben ik ook boos om. Maar ik ben vooral boos om wat hij Colton heeft aangedaan.”

“Ik voel me zo dom,” voegde ik eraan toe. “Ik dacht al dat ik iets tussen hen opmerkte, maar ik bleef maar tegen mezelf zeggen dat het niets was. Ik geloofde echt dat mijn broer me zoiets nooit zou aandoen... maar dat deed hij wel. Dat bewijst maar weer dat niemand te vertrouwen is... zelfs je eigen familie niet.”

“Dat is niet waar,” zei Zach. “Je kan mensen wel vertrouwen. Je moet alleen de juiste mensen vertrouwen.”

“Nou... Finn is zeker niet een van die juiste mensen.”

“Ik heb een vraag.” Stella pakte het biertje uit Zachs hand en nam een slokje. “Waarom ben je zo boos op Finn, maar niet op Pepper?”

“Omdat dat anders is.” Ik dronk mijn biertje op en pakte een nieuwe uit de koelkast. “Zij is mijn broer niet.”

“Maar wel je vriendin,” bracht ze ertegenin. “Zij is toch ook te ver gegaan?”

“En toch is het niet hetzelfde,” zei ik hoofdschuddend. “Zij is een uitzondering om wat ik haar heb aangedaan. Voor deze keer mag het. Dit zal bovendien toch geen lang leven beschoren zijn. Het duurt een paar weken of maanden voordat hij haar hart breekt. Dan is hij weer buiten beeld en waait het allemaal over. Dan verhuist hij weer en zie ik hem alleen nog af en toe tijdens de feestdagen.”

“Jij lijkt wel erg zeker van je zaak,” zei Zach. “Denk je echt dat Finn haar dat zou aandoen?”

“Dat doet hij iedereen aan,” zei ik. “Waarom zou zij daarop een uitzondering zijn?”

Zach haalde zijn schouders op. “Misschien is het met haar anders. Ik betwijfel of hij jullie relatie op het spel zou zetten voor een vrouw die niets voor hem betekent.”

Ik keek weer naar de tv en weigerde dat te geloven. Pepper geloofde het wel, maar zij was te erg verblind door de liefde om nog logisch te kunnen nadenken. Als Finn in staat was om de relatie met zijn enige broer op het spel te zetten, was hij overal toe in staat. Ik hoopte voor haar bestwil dat ik het mis had.

Maar ik wist dat dat niet het geval was.





Ik zat tegenover Tom in een steakhouse. Onze relatie verliep erg soepel tot het nieuws van Finn en Pepper op me insloeg als een bom. Ik had me altijd voorgesteld dat mijn partner en ik op doubledate zouden gaan met Pepper en haar nieuwe vriend, maar nu was dat onmogelijk.

Hij nam een slok wijn en bleef me aankijken. Zijn blonde haar bleef perfect in model door de gel en haarspray. Hij ging zorgvuldig om met zijn uiterlijk: hij droeg altijd mooie kleding en rook altijd lekker. Zijn appartement was brandschoon. Soms deed hij me aan Finn denken. “Je lijkt niet zo blij.”

“Sorry... dit hele gedoe met Finn en Pepper zit me gewoon dwars.”

“Zit je er zo erg mee?”

Ik haalde mijn schouders op. “Blijkbaar. Er zijn veel redenen waarom ik tegen hun relatie ben, maar het verraad van mijn broer raakt me het meest. We zijn nooit echt close geweest, maar toen hij terugkwam naar Seattle, had ik echt zin om meer tijd met hem door te brengen. Ik had altijd naar hem opgekeken. Hij was altijd de coole, knappe en populaire gast... en hij was mijn held. Het klikte tussen ons en het voelde alsof ik er een nieuwe beste vriend bij had. Maar toen gebeurde dit allemaal... En nu vraag ik me af of hij ooit wel hetzelfde heeft gevoeld.”

“Misschien wel.”

“Dat vind ik moeilijk te geloven.”

“Wat zei hij toen je hem vertelde dat je homo bent?”

Ik haalde mijn schouders op. “Het kon hem niets schelen.”

“Dat zegt toch ook al iets.”

“Finn is niet iemand die een sterke mening over mensen heeft...”

“Hij bemoeit zich met zijn eigen zaken.”

“Ja, dat is waar.” Ik nam een slok wijn en keek toe hoe de serveerster onze gerechten voor ons neerzette. Ik had steak besteld en hij zalm. Het was fijn om een relatie te hebben die gaandeweg als een aangename vriendschap begon te voelen. Het fysieke verlangen was er nog steeds, maar onze relatie ging dieper dan alleen seks.

“Dus je gaat nooit meer met hem praten?”

“Helaas is dat onmogelijk.”

“Maar wil je nooit meer zo close met hem zijn?”

“Ik ben nooit echt close met hem geweest...” Dat kon je afleiden uit zijn gedrag.

In plaats van meteen zijn bestek te pakken en aan te vallen, keek Tom me indringend aan. “Ik ben al mijn hele volwassen leven uit de kast en ik ben om die reden al veel mensen kwijtgeraakt. Soms is het maar beter zo. En soms ook niet. Maar als je broer je heeft gesteund tijdens de moeilijkste periode van je leven... verdient hij misschien wel een tweede kans.”

“Dus hij mag doen wat hij wil omdat hij er geen problemen mee heeft dat ik homo ben?” vroeg ik verbaasd. “Hij mag dus ook Pepper vermoorden?”

“Ik probeer het alleen maar in perspectief te zetten.” Hij pakte zijn mes vast en sneed een stuk zalm af.

Mijn telefoon trilde in mijn zak, dus pakte ik hem en keek op het scherm.

Finn belde.

Ik werd al boos door alleen naar zijn naam te kijken. Ik wilde zijn stem en excuses niet aanhoren. En als hij belde omdat ik iets in zijn huis was vergeten, mocht hij het houden. Ik nam liever afstand van mijn bezittingen dan dat ik met hem moest praten. Ik negeerde de oproep en liet mijn telefoon weer in mijn zak glijden.

“Moet je niet opnemen?” vroeg Tom.

“Nee... het is niet belangrijk.”





Ik werd een week later alleen wakker in een leeg appartement. Zach had die nacht bij Stella geslapen, dus had ik het huis voor mezelf. Mijn nieuwe appartement kwam maandag vrij, dus zouden Zach en ik dan alles verhuizen.

Ik nam een kop koffie en zette de tv aan. Ik droeg een joggingbroek en T-shirt, en was nog steeds moe doordat ik de hele nacht op een oude bank had gelegen. Ik had donderdag en vrijdag bij Tom geslapen maar ik wilde niet te lang blijven plakken.

Er klopte iemand op de deur.

Ik nam een slokje koffie, stond op en keek door het kijkgaatje in de deur.

Het was Finn.

Hij had zijn joggingbroek thuisgelaten en droeg nu normale kleding: een spijkerbroek en donkerblauwe trui. Zijn hoofd was licht gebogen en had zijn handen in zijn zakken. Hij hield zijn blik van het kijkgaatje afgewend. Het leek erop dat hij zich had geschoren en gedoucht voordat hij had besloten om hier op deze zaterdagochtend heen te komen.

Ik vroeg me af of Pepper bij hem had geslapen.

Er schoot een steek jaloezie door me heen, hoewel ik dat niet kon verklaren. Ik wist niet waarom ik jaloers was. Was ik jaloers vanwege haar? Omdat ik zo lang met haar getrouwd was geweest? Of was ik jaloers op hem? Omdat mijn ex-vrouw zo snel verliefd was geworden... op mijn broer.

“Ik zal hier de hele dag blijven staan als het nodig is.” Finn had mijn voetstappen en het geluid van de tv in de woonkamer waarschijnlijk gehoord.

Ik wist precies waarom hij hier was, maar toch verbaasde het me. Ik was ervan uitgegaan dat hij het zou loslaten en onze relatie in stukken zou laten barsten, aangezien die toch niet meer gerepareerd kon worden. Geen enkele spijtbetuiging zou me ooit zover krijgen dat ik het op een andere manier zou zien.

Ik opende de deur en kwam oog in oog met hem te staan. We hadden dezelfde kleur ogen. Die zichtbare eigenschap maakte meteen duidelijk dat we familie waren. Ik liet mijn hand op de deurknop rusten om duidelijk te maken dat hij niet welkom was. “Kan ik je ergens mee helpen?” Ik probeerde niet als een lul te klinken, maar mijn woede nam de overhand.

Finn keek me met een stoïcijnse uitdrukking aan. Hij kwam altijd zelfverzekerd en mannelijk over, zonder een woord te hoeven zeggen. Vroeger bewonderde ik die eigenschap, maar nu ik geen respect meer voor hem had, vond ik het vooral irritant. Hij wreef over zijn achterhoofd, waardoor de tattoos onder zijn mouw even zichtbaar werden. “Ga je me nog binnenlaten?”

“Waarom zou ik dat doen? Ik heb geleerd dat je nooit vreemden moet binnenlaten.”

Hij kneep zijn ogen langzaam tot spleetjes; overduidelijk geïrriteerd door die bijdehante opmerking. “Ik heb ook geleerd dat je geen ruzie moet maken met vreemden.” Hij duwde mijn arm omlaag en liep zonder uitnodiging naar binnen.

Ik duwde hem niet terug naar buiten. Ik kon niet tegen Finn op. Ik sloot de deur achter hem. “Kom maar binnen, hoor.”

Finn keerde zich om en keek me aan. “Ik heb je deze week de ruimte gegeven. Maar nu wil ik praten.”

“Waarover moeten we dan praten?”

Hij kantelde zijn hoofd lichtjes. Zijn blauwe ogen hadden een vijandige gloed over zich. “Over ons.”

“Er bestaat geen 'ons' meer, Finn.

Hij haalde zijn handen uit zijn zakken en haalde diep adem. Zijn sterke borstkas ging op en neer bij die beweging. “Ik heb mijn excuses al aangeboden.”

“Maar dat neemt niet weg dat je me hebt gekwetst.”

“Ga je me hier altijd voor blijven bestraffen?”

“Ik ga je wel langer dan een week bestraffen,” snauwde ik.

Hij wreef met zijn hand over zijn kaak om zichzelf te kalmeren. “Colton, ik wil het goedmaken —”

“Als je het had willen goedmaken, had je in eerste instantie mijn ex-vrouw niet moeten neuken. Als je dit op de juiste manier had willen aanpakken, had je eerst met mij gepraat. Dan was je niet weet ik hoelang achter mijn rug omgegaan. Je had vaak genoeg de kans om het op de juiste manier aan te pakken, maar dat heb je nooit gedaan. Je had me zelfs kunnen vertellen wat er aan de hand was, maar jij besloot om mijn toestemming te vragen alsof er niets was gebeurd.” Ik schudde mijn hoofd. “Ik kan me nu bijna niet meer voorstellen dat ik ooit naar je opkeek... nu heb ik geen greintje respect meer voor je.”

Alsof hij een dolk door zijn hart kreeg, sloeg hij zijn ogen neer en keek naar de plek waar de steekwond zou zitten.

“Ik wil het niet goedmaken, Finn. Ik wil dat je me met rust laat.”

“Het was een ingewikkelde situatie, oké? Ik zou normaal nooit zoiets doen. Ik ben nog nooit met iemands vrouw naar bed geweest, al had ik ermee weg kunnen komen. En ik zou ook nooit met de ex van een vriend naar bed gaan. Maar met Pepper... was het anders.”

“En dat maakt het goed?”

“Nee. Maar ze is gewoon... geweldig. Ze is anders dan alle meiden die ik ooit heb ontmoet. Zodra ze mijn leven binnenkwam, wilde ik niemand anders meer. Ze heeft iets waardoor ik veranderd ben. Ik kan het niet uitleggen...”

“Ja, ze is geweldig,” zei ik op een verveelde toon. “Waarom denk je dat ik met haar getrouwd was? Waarom denk je dat ze nog steeds mijn beste vriendin is?”

“Colt, ik heb al gezegd dat het me spijt en dat meende ik. Probeer me tenminste een beetje tegemoet te komen.”

“Ik hoef helemaal niets te proberen, klootzak.”

Hij liet zijn handen weer in zijn zakken glijden. “Ik weet niet wat ik verder nog kan doen.”

“Je hoeft ook niets te doen. Ik ben gewoon zo dom geweest je te vertrouwen.”

“Ik ben geen slecht persoon, Colt. Dit is gewoon een bijzondere omstandigheid —”

“Dat is het zeker. Omdat je je broer genaaid hebt.”

Hij sloot zijn mond en klemde zijn kaken op elkaar. De irritatie was zichtbaar in zijn blik.

“Ik was blij toen je terugkwam naar Seattle omdat ik hoopte dat we close zouden worden. Ik ken je sinds mijn zestiende amper. Het klinkt vast stom, maar ik keek naar je op. Jij was mijn grote broer: de oorlogsheld en de arts... maar nu is het duidelijk dat je nooit echt om me gaf. Je wilde nooit close met mij worden.”

“Dat is niet waar.”

“Daar lijkt het anders wel op,” zei ik kil. “Je deed het ergste dat iemand zijn broer kan aandoen.”

“Nee,” zei hij op een felle toon. “Het ergste zou zijn dat ik met je vrouw naar bed was geweest toen jullie nog getrouwd waren. Dat zou ik nooit doen.”

“Waarom niet?” zei ik op een dwingende toon. “Wat is het verschil?”

“Je weet heel goed wat het verschil is.”

“En waarom zou dat je hebben tegengehouden als je jezelf nu niet hebt kunnen tegenhouden?”

“Laten we dit spel niet gaan spelen, Colton,” zei hij.

Ik zette een stap naar achteren. Hoe langer ik naar hem keek, hoe bozer ik werd. “Ik ben klaar met dit gesprek.”

Finn bewoog geen centimeter. “We moeten het uitpraten.”

“Nee.”

“We zijn familie.”

“Pepper is mijn familie. Zach is mijn familie. Jij bent hier nog maar een paar maanden en bent nu al met Pepper naar bed geweest. Zach zou me dat nooit aandoen.”

“Omdat hij niet diezelfde band met haar heeft.”

Ik rolde met mijn ogen. “Al was ze je zielsverwant, dan nog ben je te ver gegaan en heb je verboden terrein betreden. Wat zou jij doen als ik met jouw ex-vrouw naar bed zou gaan?”

“Ik heb geen ex-vrouw.”

“Stel je dan eens voor dat Pepper dat was. Doe alsof jullie van elkaar houden en ik dan ineens naakt met haar tussen de lakens terechtkwam.”

Hij deed zijn best om zijn gezicht in de plooi te houden, maar zijn wangen werden steeds roder.

“Dat dacht ik al. Rot nu maar op.”

Finn bleef staan, hoewel hij woedend was. “Wat is je plan? Stel dat Pepper en ik nog jaren samen zijn? Ga je dan nooit meer met me praten? Stel dat we gaan trouwen?”

Ik snoof. “Zo lang zal het echt niet duren. Je bent over drie maanden weer weg. Geloof mij maar.”

Zijn ogen versmalden tot spleetjes. “Hoop je dat ik Peppers hart zal breken?”

“Nee. Maar ik weet dat het hoe dan ook zal gebeuren.”





3





Pepper





Ik liep door de gang, en stapte het appartement binnen waar ik vroeger had gewoond. Ik wist nog steeds waar de kerstboom in december altijd had gestaan, en waar we de post neerlegden tot de stapel zo hoog werd dat hij omviel. Nu stonden overal dozen omdat Colton weer terug verhuisde.

Onze relatie was niet meer hetzelfde en er hing een merkbare spanning tussen ons. Maar hij leek niet boos en aangezien de situatie al zo gespannen was, bracht ik Finn niet ter sprake. Dat zou alleen maar olie op het vuur gooien.

Ik opende een van de dozen die op de grond stonden, en pakte er een stapel borden uit. “Voelt het goed om weer terug te zijn?”

“Ja.” Hij pakte het koffiezetapparaat en zette het op het aanrecht. “Ik kijk ernaar uit om weer mijn eigen ruimte te hebben. Ik sliep vaak bij Tom omdat hij geen huisgenoten heeft. Nu kan ik hem ook eens uitnodigen voor het eten.”

“Dat zal wel fijn zijn.”

Hij sloot het apparaat aan en ging verder met de volgende doos. “En het zal ook weer fijn zijn om dichtbij jou te wonen. Je zal al mijn eten weer opeten, maar ik koop toch altijd wat extra omdat ik weet dat dat gebeurt.”

Ik rolde met mijn ogen. “Je doet net alsof ik een vuilnisbak ben.”

“Dat is inderdaad wel een goede benaming.”

“Ik kan je dit ook alleen laten doen, hè...”

“Nee. Je zal moeten werken voor die gratis maaltijden die je van me krijgt.”

Ik droeg de stapel borden naar het aanrecht en zette ze in een keukenkast. “Dat begrijp ik, zolang je maar iets lekkers kookt.” Ik ruimde alles op en deed het kastdeurtje dicht. Hoe langer we samen waren, hoe minder gespannen het voelde. Als we elkaar zo begonnen te plagen, vergaten we de ongemakkelijke situatie die een wig tussen ons dreef. “Stella en Zach... die twee zijn dus nog steeds bij elkaar.”

“Hij is helemaal gek op haar.” Toen hij een kartonnen doos leeg gehaald had, vouwde hij hem op zodat hij hem later kon weggooien. “Hij wil Stella al zolang ik me kan herinneren, en dankzij mij heeft hij haar kunnen krijgen.”

“Dankzij jou?”

“Ik heb tegen hem gezegd dat hij haar moest afwijzen toen ze hem probeerde te gebruiken. En toen hij niet meer over zich heen liet lopen, kreeg ze eindelijk respect voor hem. Een vrouw als Stella heeft iemand nodig voor wie ze respect heeft.”

“Dat was echt goed advies.”

“Het werkte in ieder geval. Hij kreeg door mij de kans om haar te neuken.”

Ik opende nog een doos en trof een stapel fotolijstjes aan. Er zat een foto tussen van hem en zijn ouders, een van hem en Zach en een van ons op onze trouwdag. Ik droeg een strapless jurk met een diep uitgesneden hals en een nauwsluitende rok. Toen ik ernaar keek, herinnerde ik me hoe perfect die dag was geweest.

Colton liep naar me toe. “Die mogen op het kastje bij de deur.”

“Wil je deze foto daar echt neerzetten?” vroeg ik verbaasd. Ik had al mijn spullen die me aan ons huwelijk herinnerden opgeborgen, omdat het te pijnlijk was om ernaar te kijken.

“Waarom niet?” Hij pakte de foto uit mijn hand en zette hem op tafel. “Het blijft de mooiste dag uit mijn leven.”

Zulke opmerkingen herinnerden me aan de reden waarom ik überhaupt verliefd op hem was geworden. En aan waarom het zo moeilijk was geweest om bij hem weg te gaan toen we de scheidingspapieren hadden ondertekend. Hij had zo'n groot hart dat het moeilijk te vatten was,. “Maar die stond hier vroeger toch niet?”

“Hij stond in mijn slaapkamer. Ik had hem uit de woonkamer gehaald omdat...” Hij maakte die zin niet af.

Maar ik wist wel waarom. Hij had de foto weggehaald omdat het te moeilijk voor mij was om ernaar te kijken; toen we net gescheiden waren. De herinnering aan onze trouwdag was zo pijnlijk, dat ik al mijn spullen had ingepakt en naar de opslag had gebracht. Die foto's deden me alleen maar denken aan alles wat ik was kwijtgeraakt.

Hij schraapte zijn keel en ging verder met de volgende doos. “Ben je blij dat ik terug ben of had je liever gehad dat Damon hier was gebleven?”

“Nou, Damon vroeg me niet om hem te helpen verhuizen, dus ja...”

Hij grinnikte terwijl hij het bestek en de koffiekopjes uitpakte. “Dat klinkt als een fijne buurman.”

“Ja. En hij was stil.”

“Maar hij was wel lekker.”

Ik haalde mijn schouders op. Ik vond niemand zo lekker als Finn.

Hij droeg de spullen naar de keuken en begon ze in de juiste lades en kastjes te zetten.

Finn was niet zo open over zijn gevoelens, maar ik merkte dat zijn gespannen relatie met Colton hem heel erg dwarszat. Finn probeerde Coltons vergeving te verdienen, maar dat leek onmogelijk. Ik wilde wel met Colton praten, maar aangezien ik onze broze relatie niet onder nog meer druk wilde zetten, bracht ik het niet ter sprake. “Hoe gaat het tussen jou en Tom?” Het was vreemd om het allerbelangrijkste onderwerp in mijn leven uit de weg te gaan: Finn. Ik zag niet in hoe dit ooit zou kunnen werken, aangezien ik niet altijd kon blijven doen alsof Finn niet bestond wanneer ik bij Colton was.

“Heel goed. Hij is mijn eerste, dus heb ik niet veel ervaring, maar het voelt goed. We kunnen het overal over hebben en we hebben een hele sterke fysieke band. Het is perfect...”

Dat was precies hoe ik me bij Finn voelde. “Ik ben blij voor je. Denk je dat je hem aan je ouders gaat voorstellen?”

Hij haalde zijn schouders op. “Ik weet het niet. We hebben de strijdbijl wel begraven, maar het blijft ongemakkelijk. Mijn moeder zal vast gaan huilen als ze beseft dat jij officieel bent vervangen.”

Als ze wist dat ik een relatie met Finn had, zou ze het misschien minder erg vinden. Of misschien zou ze het raar vinden. Ik had geen idee.

“Ik heb medelijden met Tom omdat hij in jouw voetsporen moet treden.”

“Ach, zijn voeten zijn vast groter dan de mijne, dus zo moeilijk zal het niet zijn. Hebben jullie het al over samenwonen gehad?”

“Nog niet. Daar lijkt het nog wat te vroeg voor.”

Als Finn me zou vragen om bij hem in te trekken, zou ik die kans met beide handen aangrijpen. “Laten we een keer met zijn allen uit eten gaan. Ik heb Tom nog maar een paar keer ontmoet en kreeg nog niet de kans om hem echt te leren kennen.”

“Ja, dat zou leuk zijn. Morgen?”

“Dan kan ik wel.”

“Mooi. Dan kunnen we met z'n drieën naar dat Italiaanse restaurant dat we zo leuk vinden.”

Ik verstijfde toen hij het aantal noemde. Dacht hij nou echt dat ik Finn zou buitensluiten? “Ik dacht dat we met zijn vieren zouden gaan...”

Colton stokte en keek me met een opgetrokken wenkbrauw aan. Langzaam liet hij hem weer zakken en kreeg hij een teleurgestelde blik in zijn ogen.

“Ik weet dat je problemen met Finn hebt, maar ik heb nou eenmaal een relatie met hem. Ik kan hem niet buitensluiten omdat jij hem niet mag.” Ik wilde er wel voor Colton zijn, maar als Colton achter de knoppen van mijn relatie zat, zou het nooit goedkomen.

Colton keerde zich om en zette de rest van de kopjes in de kastjes. “Dat begrijp ik wel.”

Gelukkig zat er nog een greintje rationaliteit in hem.

“Dan gaan we niet uit eten.”

Ik moest mezelf ervan weerhouden om niet te zuchten, maar mijn irritatie was alsnog duidelijk voelbaar. “Colton, als je echt wil dat ik gelukkig ben, zal je toch wat beter je best moeten doen. Want als je je zo blijft gedragen, zal ik altijd tussen jullie twee moeten kiezen. Dwing me nou niet om een keuze te maken tussen de twee mannen van wie ik houd.”

Hij sloot de la en keek me eindelijk weer aan. “Oké.”

“Finn voelt zich vreselijk schuldig over —”

“Laten we hier niet aan beginnen. Ik wil het niet over hem hebben. Het is al erg genoeg dat ik aan hem moet denken als ik bij jou ben.”

“Ik vind gewoon dat je hem een beetje moet sparen.”

“Ik moet helemaal niks,” snauwde hij. “Hou er gewoon over op, Pepper. Ik wil het niet met hem goedmaken. Hij blijft mijn broer, dus zie hem wel tijdens de feestdagen en ik ga ook wel naar zijn begrafenis als hij doodgaat. Maar ik hoef zijn vriend niet te zijn. Ik heb mijn deur voor hem geopend toen hij naar Seattle kwam, en als dank is hij achter mijn rug om met jou naar bed geweest. Die gast is een klootzak. Ik zie niet wat je in hem ziet, naast zijn uiterlijk natuurlijk.”

Ik zou mijn mond moeten houden en proberen er een gezellige middag van te maken, maar ik kon me niet inhouden. “Ik zie veel goede kwaliteiten in die man. Je pleegt karaktermoord omdat hij één fout heeft gemaakt, en dat is niet eerlijk.”

“Het is een grote fout.”

“Hij blijft een goed persoon en is een van de beste mensen die ik ken. Toen jouw baas zich als een lul gedroeg, stormde Finn zijn kantoor binnen en sloeg hij hem in zijn gezicht. En ik weet dat omdat ik erbij was.”

Colton reageerde niet meteen. Het duurde even voordat de woorden de keiharde bolster rond zijn hart hadden doorboord. Hij liet zijn gespannen uitdrukking even los.

“Je moet dit loslaten, Colton. En als je dat niet voor jezelf en Finn kan doen, doe het dan voor mij. Want ik hou van deze man, en ik hou van jou. Je maakt het onmogelijk voor me om van jullie allebei tegelijk te houden.”

Hij boog zijn hoofd en keerde zich om. “Ik zal erover nadenken.”

Dat was al een lichte verbetering, dus was ik er blij mee. “Oké... dankjewel.”





Ik kwam net thuis van mijn werk, toen mijn telefoon trilde. Waar ben je? Finns dwingende toon klonk door in het bericht.

Thuis.

Wat doe je daar?

Ik vond het heerlijk in Finns huis omdat het er zo ruim en comfortabel was. Hij had hoge plafonds, elegante meubels en een tuin vol bomen. Het was niet alleen zijn huis, het voelde als thuis. Daarnaast had hij een hele lieve hond. Omdat ik hier woon. Ik deed bijdehand, maar vanbinnen stond ik te springen omdat hij wilde dat ik langskwam. En ik was dol op de manier waarop hij dat duidelijk maakte... zonder het echt te vragen.

Kom als de sodemieter hierheen.

Worden we bazig?

NU.

Oh... gaan we hoofdletters gebruiken?

Hij stopte met typen. Op een of andere manier was zijn stilte nog dwingender.

Ik pakte mijn jas en tasje, terwijl er zich een grote glimlach om mijn lippen begon te vormen.

Hij stuurde me nog een bericht, vlak voordat ik de deur uitliep. Breng lingerie mee.

Ik maakte bijna weer een bijdehante opmerking, maar hield me in. Ik was blij dat ik een man had die wilde dat ik lingerie droeg en die me zo sexy vond dat hij mijn kleren van mijn lijf scheurde zodra ik door de deur liep.





Zijn grote handen pakten mijn billen vast en trokken me over zijn lengte. Hij was één meter negentig en had zulke sterke armen dat hij me zonder moeite kon vasthouden. Hij neukte me middenin de slaapkamer en stond kaarsrecht, alsof ik niks woog.

Ik had mijn armen om zijn nek geslagen en voelde mijn kutje over zijn schacht naar beneden en daarna weer omhoog glijden. Ik wist niet waar ik meer van genoot: van de gigantische pik die me zo diep raakte, het gespierde lichaam dat me zonder moeite een kwartier lang op en neer bewoog of de sexy blik in zijn ogen terwijl hij me aankeek.

Al die dingen bij elkaar zorgden ervoor dat ik keer op keer klaarkwam. “Finn...” Dit was beter dan welke fantasie dan ook. En het was ook stukken beter dan alle neukbeurten die ik ooit had meegemaakt. Als hij alle vrouwen zo neukte, verbaasde het me niets dat hij overal gratis drankjes aangeboden kreeg. Deze man was een wandelende vibrator — maar dan veel beter.

“Dit vind je lekker, hè?”

Ik beet op mijn onderlip terwijl ik zijn pik dikker in me voelde worden.

Hij vertraagde zijn bewegingen zodat hij me op mijn mond kon kussen en me de adem kon benemen. Zijn lange vingers knepen in mijn billen terwijl hij me op zijn lengte vasthield. “Zeg op…”

Ik pakte zijn nek beet. “Ja.” Ik keek in zijn blauwe ogen en verdronk er dieper in dan ooit voorheen. Ik vergat alle ingewikkelde problemen die bij deze relatie kwamen kijken. Dit was waarvoor ik vocht. Ik wilde een diepe, gepassioneerde romance met deze speciale man.

Hij tilde me nog een paar keer op en neer en spoot zich toen in me leeg. Hij had de meest sexy uitdrukking op zijn gezicht terwijl hij klaarkwam. Hij gromde tevreden nu hij me voor de tweede keer vanavond vulde.

Ik kon deze man wel de hele nacht neuken en zou constant nat blijven. Hij was zonder twijfel de meest sexy man ter wereld. Als ik me de perfecte man probeerde in te beelden, kwam Finns beeld in me op.

Hij droeg me naar het bed, legde me neer en ging toen rechtop staan.

Zodra hij me losliet, voelde ik het sperma uit mijn ingang tussen mijn benen druipen. Ik droeg zwarte lingerie en een panty, en mijn slipje lag ergens op de slaapkamervloer.

“Ik ga douchen. Wil jij vast beginnen met koken?”

“Tuurlijk. Ik bestel wel een pizza.”

Er verscheen een kleine glimlach op zijn gezicht dat zijn ogen ook bereikte. “Ik maak wel iets als ik klaar ben. Maar je zal het toch een keer moeten leren.”

“Waarom zou ik? Ik heb jou toch?”

Hij leunde voorover, kuste me op mijn mond en liep toen naar de douche.

Ik trok mijn lingerie uit, deed een van zijn T-shirts aan en liep toen naar beneden met Soldaat achter me aan. “Ik heb tijdens mijn lunchpauze iets voor je gekocht.”

Zijn oren spitsten zich, alsof hij me kon verstaan.

Ik opende mijn tas en pakte het speeltje dat ik die dag in de winkel had gekocht. Ik haalde het uit de verpakking en gooide het naar hem toe.

Hij pakte het meteen van de grond met zijn grote tanden en begon ermee te spelen. Hij boog zijn nek naar voren en naar achteren, en liet toen zijn tanden dieper in het materiaal zakken.

“Vind je het leuk?”

Hij gromde en slingerde het speeltje weer heen en weer.

“Mooi.” Ik opende de koelkast en pakte een biertje. Ik moest een theedoek gebruiken om de dop eraf te kunnen draaien, en nam daarna een slok. Toen ik op de bank ging zitten en de tv aanzette, sprong Soldaat naast me op de bank, met zijn speeltje in zijn bek.

Finn kwam een paar minuten later naar beneden met zijn joggingbroek laag op zijn heupen. Hij keek naar ons op de bank en focuste zijn blik op het rode speeltje in Soldaats greep. “Waar komt dat vandaan?”

“Ik heb het voor hem gekocht.” Ik pakte het bij een uiteinde vast en begon zachtjes met hem te touwtrekken.

Hij begon harder te grommen en zette zijn scherpe tanden nog dieper in het materiaal.

Finn schudde zijn hoofd. “Verwend nest.”

“Verwend nest?” vroeg ik verbaasd. “Dit is het enige speeltje dat hij heeft, naast de tennisballen in de tuin.”

“Hij is een volwassen hond, geen puppy.” Finn liep naar de keuken en begon te koken.

“Wat ga je maken?”

“Taco's.”

“Oh... daar heb ik wel zin in.” Ik trok een dekentje over mijn benen en keek naar de tv terwijl ik Finn in de keuken hoorde. De geur werd steeds sterker en ik begon te watertanden. “Dat ruikt lekker.”

Soldaat bleef op zijn speeltje kauwen.

Toen Finn klaar was, dekte hij de tafel. “Het eten is klaar.”

“Yes.” Ik ging aan tafel zitten. Soldaat lag aan mijn voeten met zijn speeltje in zijn bek.

Finn dronk voor de verandering een biertje in plaats van whisky. Hij zat tegenover me te eten. De spieren in zijn lichaam bewogen iedere keer als hij de taco naar zijn mond bracht.

Ik moest denken aan mijn leven als getrouwde vrouw en aan hoe fijn ik deze simpele rituelen, zoals samen aan tafel zitten, had gevonden. Finn en ik praatten niet zoveel als Colton en ik hadden gedaan, maar het leek niet nodig om een gesprek te voeren. We voelden ons op ons gemak bij elkaar.

Zijn telefoon lag op tafel en lichtte op toen er een bericht binnenkwam. Zijn notificaties stonden op privémodus, dus was alleen de naam van de persoon zichtbaar, en niet het bericht zelf. En de naam op het scherm was Layla.

Ik haatte die trut.

Ik at verder en deed alsof ik het niet had gezien, maar mijn maag trok samen bij het zien van haar naam. Ik hoefde me nergens zorgen over te maken omdat Finn eerlijk was en nooit zou vreemdgaan, hoe graag ze hem ook wilde, maar het idee dat hij misschien al met haar naar bed was geweest, maakte me stikjaloers. En onzeker.

Finn had door dat de sfeer omsloeg, omdat hij er iets van zei. “Wat is er?”

“Niks. Deze taco's zijn perfect. Ik ben gek op deze harde schelpen.”

Hij stopte met eten en keek me aan. “Schatje.”

“Wat?” vroeg ik op een onschuldige toon.

Zijn ogen versmalden tot spleetjes.

“Het is gewoon... ik mag Layla niet.” Dat was de waarheid, dus flapte ik het er gewoon uit. Het was misschien kattig en kleinzerig, maar iedere vrouw zou een hekel hebben aan iemand die met haar man naar bed wilde. Misschien waren ze zelfs al met elkaar naar bed geweest en hoopte ze dat het nog eens zou gebeuren. Haar schoonheid, tattoos en intelligentie maakten het alleen maar erger. Ik had een winkel die amper winst genereerde. Ik was niet een of andere stoere vrouw die elke dag levens redde.

Hij pakte zijn telefoon en veegde over het scherm zodat hun berichten zichtbaar werden. Toen schoof hij hem over de tafel zodat ik het kon zien. “Ik ben een open boek. Lees alles maar.”

Ik keek niet. “Dat wil ik niet. Ik wil geen relatie waarin het nodig is om in elkaars telefoon te kijken.”

Hij liet hem liggen. “Ik ben niet met haar naar bed geweest.”

Ik hield even mijn adem in en slaakte toen een zucht van opluchting. Iedere spier in mijn lichaam ontspande zich en ik voelde me stukken beter. “Nee?”

Hij schudde zijn hoofd. “Ik dacht dat Colton je dat al verteld had. Maar blijkbaar niet.”

“Nee... hij heeft er niets over gezegd.”

“Die avond in de bar had ze te veel gedronken. En toen vroeg ze of ik haar wilde thuisbrengen.”

Ik had dus zo gehuild om niks.

“Ze probeerde me te versieren toen ik haar thuisbracht, maar dat leidde nergens toe.”

Ik werd misselijk van het idee dat ze hem naar haar appartement probeerde te lokken, maar hij was er tenminste eerlijk over. “Zie je haar vaak op je werk?”

Hij haalde zijn schouders op. “Soms overlappen onze diensten.”

“Ze is knap.”

“Ja, dat klopt,” zei hij zonder aarzeling. “Maar ik heb wel beter gezien.” Hij hield mijn blik vast en knipperde niet. Hij drukte zijn affectie met alleen zijn ogen uit.

Ik zou me altijd bedreigd blijven voelen door die vrouw, maar ik was nu tenminste een beetje minder paranoïde. “Is dat de reden dat je niet met Stella naar bed ging toen ze je probeerde te versieren?”

“Ja.” Er lag nog een taco op zijn bord, maar hij reikte er niet naar. “Ik dacht niet dat er ooit iets zou gebeuren tussen ons, maar ik wist dat als er iets tussen mij en Stella zou gebeuren, dat ervoor zou zorgen dat jij en ik nooit iets zouden kunnen beginnen. Dus nam ik het zekere voor het onzekere.”

Dat was lief. “Sorry dat ik Colton de waarheid heb verteld... ik zag je met Layla vertrekken en was helemaal buiten zinnen. Ik kon niet meer helder nadenken en flapte alles eruit. Ik had je niet zo voor de leeuwen moeten gooien en ik voel me er vreselijk schuldig over.”

“Dat is niet nodig.”

“Maar het is mijn schuld dat jij en Colton nu ruzie hebben.”

“Nee. We hebben ruzie vanwege mijn beslissingen. Het doet er niet toe wie het hem verteld heeft of hoe dit is gebeurd. Het was de waarheid en hij zou er toch wel een keer achter zijn gekomen. Het is niet jouw schuld, schatje. Je hoeft je er niet schuldig over te voelen.”

Ik voelde me nog steeds schuldig, ook al probeerde hij me gerust te stellen. “Het komt wel goed tussen jullie. Het zal misschien even duren, maar uiteindelijk zal het goedkomen.”

“Ik weet het niet, hoor.” Hij zuchtte en keek naar zijn eten. “Colton is behoorlijk boos. Iedere keer als ik het er met hem over wil hebben, wordt hij alleen maar kwader. En ik kan het hem niet kwalijk nemen. Ik begrijp het wel. Ik kan het ook niet echt rechtvaardigen.”

“Ik probeerde hem uit te leggen dat we ons ertegen probeerden te verzetten, maar dat het gewoon gebeurde.”

“Volgens mij maakt hem dat niets uit.”

“Ik weet dat Colton boos is, maar ik weet ook dat hij een groot hart heeft. Als hij er eenmaal aan gewend is, zal hij wel weer bijdraaien.”

“Dat betwijfel ik... hij is nogal koppig.”

Iedereen zei me dat ik een hekel aan Colton zou moeten hebben door wat hij me had aangedaan, maar mijn liefde voor hem was groter dan mijn woede. “Ik heb Colton vergeven voor wat hij me heeft aangedaan. Hij heeft me heel veel pijn gedaan — dat kan ik bijna niet uitleggen. Maar ik wist dat hij me nooit expres zou kwetsen. Het gebeurde gewoon. En ik heb het hem vergeven. Ik weet dat hij jou ook zal vergeven... als hij er klaar voor is.”

“Dat klinkt logisch in theorie, maar die twee situaties zijn heel anders. Jij gaat niet naar bed met de ex van je broer.”

“Nee, ik weet dat de twee situaties niet vergelijkbaar zijn. Maar je bent geen slecht persoon, Finn. Volgens mij vat Colton het gewoon te persoonlijk op, alsof jouw aantrekkingskracht tot mij aantoont dat je hem minder mag. Hij lijkt ervan uit te gaan dat je deze grens niet had overschreden als je liefde voor hem sterker was.”

Hij keek door het raam achter me, in gedachten verzonken.

“Ik denk dat dat de reden is waarom dit hem zo dwarszit.”

“Ja, dat denk ik ook.”

“Hij keek er erg naar uit om weer een band met je op te bouwen toen je bij hem introk. Zijn enthousiasme was bijna kinderlijk.”

Hij boog zijn hoofd lichtjes.

“Hij kijkt naar je op.”

“Nee. Hij keek naar me op. Nu kan hij me niet uitstaan.”

“Het feit dat hij zo gek op je was, maakt de kans groot dat dat ooit wel weer terugkomt.”

“Misschien... maar dat betwijfel ik.”

“Ik heb hem verteld wat je hebt gedaan met zijn ex-baas.”

Hij keek op. “Wat zei hij daarvan?”

“Niks. Maar het leek hem wel te raken.”

Hij pakte zijn vork en speelde met de zwarte bonen op zijn bord.

“Ik vroeg hem om ruimdenkend te blijven, niet voor jou, maar tenminste voor mij. Hij zei dat hij dat zou doen...” Hoewel Coltons instemming amper hoorbaar was geweest. Hij stond er ook niet met zijn hart achter, ook al had hij ermee ingestemd om samen met Finn uit eten te gaan. “We gaan morgenavond met ze uit eten.”

“Weet hij dat ik ook meega?” vroeg Finn verbaasd. “En zo ja, stemde hij er alsnog mee in?”

“Ja. Ik zei dat hij me niet mocht dwingen te kiezen tussen jullie twee. Dat is niet eerlijk tegenover mij.”

Hij knikte langzaam. “Dus je hebt hem gedwongen.”

“We zullen nooit vooruitgang boeken, tenzij ik hem dwing. Hij is te koppig.”

“In dit geval denk ik niet dat het ligt aan zijn koppigheid. Hij wil gewoon niets met me te maken hebben.”

Ik wilde liever geloven dat ze elkaar uiteindelijk wel weer zouden vinden. Misschien niet van de ene op de andere dag, maar uiteindelijk wel. Het zou veel werk en vergeving vergen, maar ik had wel eens grotere wonderen zich voor mijn ogen zien voltrekken. “Heb je spijt?”

Hij keek me weer met een licht verwarde blik in zijn ogen aan. “Spijt?”

“Ja. Door wat er nu allemaal tussen jou en Colton gebeurt.”

Hij keek me aan met zijn vork in zijn hand. “Nee. Ik had graag gewild dat het beter was afgelopen, maar ik heb er geen spijt van. Jij?”

Ik vond het vreselijk dat ik de aanstichter van hun ruzie was, maar Finn maakte me gelukkiger dan ooit tevoren. Het was pijnlijk om me voor te stellen hoe anders het zou zijn als ik bij iemand was waar ik minder gepassioneerd door was. “Nee. Maar ik had graag gewild dat het anders was gelopen...”

“Ik ook. Misschien dat mijn moeder ons kan helpen.”

“Wil je haar hierbij betrekken?”

“Nee,” zei hij snel. “Maar als mijn ouders blij zijn om ons bij elkaar te zien, zal hij ertoe gedwongen worden om er ook positiever tegenover te staan. Hij kan dit niet blijven volhouden als iedereen achter onze relatie staat.”

“Maar misschien zal ze het raar vinden, omdat... het ook wel een beetje raar is.”

Hij haalde zijn schouders op. “Colton zegt dat het irrelevant is dat hij homo is, maar volgens mij doet het er wel degelijk toe. Hij wil je niet, kan geen relatie met je hebben, maar hij wil ook niet dat iemand anders je krijgt. Je zou kunnen zeggen dat hij blij zou zijn om jou met zijn broer te zien. Maar zo denkt hij er blijkbaar niet over.”

“Het is ingewikkelder.”

“Ja, dat weet ik.” Hij at zijn bord leeg en dronk het laatste restje bier op. Hij liet zijn armen op tafel rusten en keek naar Soldaat, die op de vloer lag. Zijn speeltje lag op zijn poten. “Hij is echt gek op dat ding, hè?”

“Het is het enige speeltje dat hij heeft.” Ik keek Finn met een vuile blik aan. Toen stapelde ik de borden op en droeg ze naar de gootsteen. Aangezien Finn had gekookt, ruimde ik af. Ik waste de pannen af en stopte ze in de vaatwasser, waarna ik het aanrecht schoonveegde.

“Wil je tv kijken of naar bed?”

“Hangt ervan af. Hoe laat moet je morgen werken?”

“Ik heb de ochtenddienst.” Zijn ogen versmalden geïrriteerd tot spleetjes. “Ik heb een hekel aan de ochtenddienst.”

“Waarom?”

“Het is dan zo rustig. Meestal komen er pas na de middag patiënten binnen.”

“Laten we dan maar naar bed gaan, als je er zo vroeg uit moet.”

“Ik kan je dan tenminste wel thuisbrengen wanneer ik morgenvroeg naar mijn werk ga.”

“Dat is waar.”

Hij deed alle lichten uit in de woonkamer en zette zijn wekker. We liepen samen naar boven met Soldaat achter ons aan, alsof we een gezin waren die dit altijd samen deed. We gingen in bed liggen, en Soldaat nam een groot deel van de ruimte in beslag door aan het voeteneinde te gaan liggen. Gelukkig sliep hij aan mijn kant. Aangezien mijn benen korter waren, paste het precies.

Finn deed de lichten uit en keerde zich naar me toe. Onze gezichten lagen vlakbij elkaar, elk op een kussen. Hij knuffelde me niet zoals gewoonlijk. Hij keek me alleen maar aan met zijn glanzende ogen, alsof hij me voor altijd zo kon blijven aanstaren. “Had ik je maar eerder ontmoet...”

Onze levens zouden dan een stuk makkelijker geweest zijn, maar toch had ik mijn tijd met Colton voor geen goud willen missen. We hadden een diepe connectie die het wereldlijke oversteeg. Hij was als familie, en het voelde alsof hij de zwaartekracht was die me met mijn voeten op aarde hield. Ik had beide mannen in mijn leven nodig — niet de een of de ander. “Het komt wel goed, Finn. Heb een beetje vertrouwen.”

Hij zuchtte zachtjes. “Ik voel me schuldig omdat ik mijn broer heb gekwetst. Maar ik voel me ook niet schuldig, omdat ik jou nu bij me heb.”

“Je mag die beide emoties best tegelijkertijd voelen.”

“Dat is waar. Ik hoopte gewoon dat ik jullie allebei tegelijk in mijn leven kon hebben.”





Stella kwam tijdens haar lunchpauze naar mijn winkel. Ze liep langzaam naar de toonbank met een alwetende blik in haar ogen. Ze was uitgedost in haar sexy sportkleding. Ze had een hoge paardenstaart en droeg een neonkleurig, jaren ‘80 zweetbandje op haar hoofd.

Ik wist wat die blik betekende.

Toen ze eenmaal naar de toonbank was geslenterd, tikte ze met haar hand op het oppervlak. “Ongelooflijk dat je me niets hebt verteld over Finn.”

Ik wist dat dit gesprek eraan zat te komen, dus had ik me erop voorbereid. “Ik heb het niemand verteld.”

“Logisch. Je hebt de lekkerste man van de stad ingepikt. Gefeliciteerd.”

Ik rolde met mijn ogen. “Hij is meer dan slechts een knap gezicht.”

“Ja. Hij heeft ook een mooi lichaam. Hoe groot is hij geschapen? Heeft hij een anaconda, of meer een tuinslang?”

Ik versmalde mijn ogen tot spleetjes. “Die vraag ga ik niet beantwoorden.”

“Kom op.”

“Ik respecteer zijn privacy, oké? Ik vraag toch ook niet hoe groot Zach geschapen is.”

“Die is anders best goed bedeeld...” Ze kantelde haar hoofd lichtjes en glimlachte. “Ik was blij verrast.”

Ik keek haar met een vies gezicht aan. “Dat wilde ik echt niet weten.”

“We praten hier toch altijd over? Je vertelde me ook hoe Jax' zaakje eruitzag.”

“Maar dat was anders.”

“Hoe dan?” vroeg ze verbaasd.

“Ik weet het niet... het is anders met Finn.”

“Oh ja?” Ze leunde verder over de toonbank. “Oh... vertel.”

Ik had gedacht dat Stella boos op me zou zijn omdat ik mijn relatie met Finn zo lang geheim had gehouden. Zij wilde hem eerst, maar uiteindelijk had ik hem gekregen. Ik had gedacht dat het ongemakkelijk zou zijn. “Ik had verwacht dat je boos op me zou zijn.”

“Dat was ik eerst ook, maar toen zag ik in waarom je het zo lang geheim had gehouden. Als je het iemand had verteld, zou Colton het waarschijnlijk te weten zijn gekomen. En ik zou me toch niet op mijn gemak hebben gevoeld als je me zo'n geheim had toevertrouwd.”

Stella kon soms verbazingwekkend pragmatisch zijn. “Dus je bent niet boos op me, hoewel jij Finn eerst wilde?”

Ze rolde met haar ogen. “Meid, doe niet zo raar. Er is toch niets gebeurd tussen ons. Nu begrijp ik ook waarom...” Ze legde haar vinger op mijn pols. “Omdat hij jou al op het oog had. Eigenlijk best romantisch.”

“Ik ben blij dat je niet boos op me bent.”

“Absoluut niet. Hoe kan ik nou boos zijn op mijn beste vriendin die eindelijk iemand heeft gevonden om te neuken?”

Ik glimlachte nu ik hoorde dat het echt goed tussen ons zat. “Ik ben blij dat je achter me staat.”

“Maar goed.” Ze sloeg haar hand op de toonbank. “Hoe is hij? Kom op, die vraag kan je wel beantwoorden, toch?”

Mijn wangen werden meteen rood.

“Dat is een goed teken.”

“Hij is net zo goed als je zou verwachten.”

“Oh... dat klinkt goed.”

“Het is ook heel fijn.” Het was het beste gevoel ter wereld.

“Is hij een langzame, tedere minnaar? Of is hij eerder een zeebonk die na een lange reis weer thuiskomt?”

“Beide.”

“Oh... nog beter.” Ze kreeg een dromerige blik in haar ogen. “Er is niets beters dan goede seks.”

“En krijg je dat ook van Zach?”

Ze gooide haar paardenstaart over een schouder. “Ja. Ik had echt een bord voor mijn kop.”

“Ik ben blij dat het werkt tussen jullie. Hij zit al zo lang achter je aan.”

“Dat weet ik.” Ze deed alsof het compliment haar niets deed. “Ik weet niet waar het toe zal leiden, maar ik ben blij dat we ons nu op dit punt bevinden. We hebben afgesproken dat we vrienden blijven als het niets wordt tussen ons.”

“Ik hoop dat dat lukt. Finn drijft nu al een wig tussen Colton en mij. We kunnen niet nog een wig in de groep gebruiken.”

“Ja... Colton heeft zijn frustratie over de situatie al geuit.”

“Dat verbaast me niets.” Colton had zijn gevoelens voor iedereen helder gemaakt. “Ben je het met hem eens?”

“Met wie?” vroeg ze terwijl ze zich van de domme hield.

“Met Colton.”

Ze haalde haar schouders op en bekeek het lingeriesetje op de toonbank. “Dit is leuk. Heb je het gekocht om Finn te verrassen?”

Ik wist dat ze de vraag probeerde te ontwijken. “Is dat een ja?”

Ze keerde zich weer naar me toe en zuchtte. “Een beetje wel, ja...”

Dat betekende dat Zach het ook met Colton eens was.

“Luister, hoe zou jij het vinden als Finn en jij zouden scheiden en ik een half jaar later met hem naar bed zou gaan?”

“Dat is niet hetzelfde —”

“Dat is wel hetzelfde. Het doet er niet toe of je homo of hetero bent, het blijft ongemakkelijk en heeft veel weg van verraad. Je zou het vreselijk vinden. En als ik dat echt achter je rug om zou doen, zou je onze vriendschap in twijfel trekken. Doe nou niet alsof dat niet zo is.”

Ik kon het niet ontkennen.

“Jullie passen vast heel goed bij elkaar. Jullie konden het meteen al goed met elkaar vinden, maar dat maakt het nog niet goed. Je mag blij zijn dat Colton alleen boos is op hem en niet op jou.”

“Ik heb het gevoel alsof ik ook gestraft moet worden.”

“Na wat hij jou heeft aangedaan, heeft hij het gevoel dat jullie nu quitte staan.”

“Daar voel ik me niet beter door. Ik wil dat ze weer broers zijn, en met elkaar overweg kunnen.”

Ze haalde haar schouders op. “Ik vraag me af of dat ooit nog zal gebeuren.”

“Ik heb er wel vertrouwen in.”

“Ik betwijfel het. Colton is behoorlijk gekwetst.”

Net nu mijn relatie op zou bloeien, werd die overschaduwd door deze pijnlijke wig tussen beide mannen. Zou Finn ooit echt gelukkig met mij kunnen zijn wanneer zijn broer niet meer met hem wilde praten? Of was het nu al gedoemd te mislukken?





4





Colton





Pepper kwam binnen. “Klaar om uit eten te gaan?”

Ik zag hier al de hele dag tegenop. Ik kon me niets ongemakkelijkers voorstellen dan de hele avond tegenover mijn broer te moeten zitten. Het had me leuk geleken om wat tijd met Pepper en Tom door te brengen, zodat zij elkaar beter konden leren kennen en we met zijn drieën bevriend konden raken. Maar toen realiseerde ik me dat Finn er helaas ook bij hoorde... “Ik heb wel honger.”

“Stella heeft me tot in detail alles over haar en Zach verteld.” Ik keek haar met een vies gezicht aan. “We zijn altijd heel openhartig, maar nu ze met Zach naar bed gaat, is het nogal vies.”

“En ik weet ook alle details over Stella; van het sproetje op haar rechterheup tot haar navelpiercing. Welkom bij de club.” Ik pakte mijn sleutels en portemonee en stopte ze in mijn zak. “Ben je er klaar voor?”

“Ik heb vandaag niet geluncht, dus ik heb vreselijke honger.”

“Is Finn niet bij je?” Ik wilde het liefst de hele avond doen alsof hij niet bestond, maar ik was ervan uitgegaan dat we met zijn drieën naar het restaurant zouden lopen.

“Hij komt later. Hij werd opgeroepen voor zijn werk.”

“Als hij het te druk heeft, hoeft hij niet te komen.”

Ze keek me met een teleurgestelde blik aan, alsof ze had verwacht dat ik nu al milder met de situatie zou omgaan.

Dat was niet het geval.

“Hij wil er graag bij zijn,” zei ze. “Hij wil Tom graag beter leren kennen.”

“Hij is al vaak bij hem thuis geweest. Finn heeft nooit enige moeite gedaan.”

“Toen was het nog niet serieus tussen jullie.”

Iedere keer dat Finn ter sprake kwam, ontstond er een discussie. We konden niet over hem praten zonder geïrriteerd te raken. “Laten we gaan.”

Ze zuchtte zachtjes. Het was duidelijk dat het haar stoorde dat deze avond zo van start ging. “Oké...”

We verlieten het appartement en liepen de straat op. Het was een warme middag geweest, maar nu deed de kou zijn intrede. Gelukkig zou het niet regenen. “Hoe was het op je werk?”

“Druk. De lente komt eraan, dus het trouwseizoen is weer in zicht.”

“Dat is goed nieuws.”

“Ja, maar nu heb ik het wel een stuk drukker, dus moet ik vaker werken.” Ze zette een pruillip op.

En dat betekende dat ze minder tijd met Finn kon doorbrengen. “Maar zo verdien je wel meer geld.”

“Niet genoeg ten opzichte van de uren die ik erin steek.”

“Denk je er wel eens aan om de winkel te verkopen en iets anders te doen?”

Ze dacht na over haar antwoord terwijl ze naast me liep. “Het is wel eens in me opgekomen, maar ik weet niet wat ik anders zou moeten doen. Ik steek veel tijd in de winkel en het is hard werken, maar ik doe liever dat dan iets anders... al verdien ik niet zoveel.”

We kwamen bij het restaurant aan en zagen Tom in de lounge zitten. Zijn ogen begonnen te stralen als de opkomende zon toen hij me zag, en hij stond op om me een kus te geven. “Hoi, schat. Je bent te laat, zoals altijd.”

“Dat komt door Pepper.” Ik kuste hem terug en voelde een vredig gevoel over me komen nu ik eindelijk mezelf kon zijn. Ik kon van geluk spreken dat ik deze vrijheid had. Ik had zo lang tegen iedereen gelogen, dat het overweldigend was om eindelijk mezelf te kunnen zijn, en zeker nu Pepper me toelachte omdat ze blij voor me was.

Tom keerde zich naar Pepper. “Je ziet er prachtig uit.” Hij knuffelde haar en kuste haar op haar wang.

“Dank je.” Ze knuffelde hem terug en toonde hem een oprechte glimlach. Ze leek Tom echt te mogen en deed niet alsof, voor mij. “Hebben jullie honger? Ik wel. Stella kwam tijdens mijn lunchpauze langs en omdat ze zoveel praatte, kreeg ik de kans niet om mijn broodje met pindakaas op te eten.”

“Moeten we ook op Finn wachten?” vroeg Tom.

Ik had gehoopt dat ze mijn broer waren vergeten.

“Hij zei dat we vast moesten gaan zitten en drankjes konden bestellen,” zei Pepper. “En dat we niet zonder alcohol in de lobby moesten zitten wachten.”

“Oké.” Tom ging ons voor, en we verplaatsten ons naar een tafeltje bij het raam. Het restaurant was dicht bij de kustlijn, waardoor we de haven in de verte konden zien. Er stond overal knoflookbrood met dipsaus op de tafeltjes om ons heen, en de muren waren gedecoreerd met schilderijen van pasta in allerlei verschillende gerechten.

Pepper ging tegenover ons zitten. Haar haar was gekruld en haar blauwgroene blouse paste perfect om haar figuur. Ze was een prachtige vrouw. Hoewel ik op mannen viel, kon ik dat niet ontkennen. Ze had zelfs geen make-up nodig. Ik kon het mijn broer bijna niet kwalijk nemen dat hij zich niet had kunnen beheersen. “Wat gaan jullie bestellen?” Ze keek naar de drankkaart. “Ik weet dat dit een Italiaans restaurant is, maar ik sla de wijn even over en neem een Mojito met granaatappel.”

“Oh, dat klinkt lekker,” zei Tom. “Ik doe mee.”

Toen de ober langskwam, bestelden we de drankjes.

Pepper bestelde voor Finn. “En mijn vriend wil graag een whisky.”

Ik keek uit het raam omdat ik er op pijnlijke wijze aan werd herinnerd dat ik een paar uur lang naar die klootzak zou moeten kijken.

Tom legde zijn hand op mijn bovenbeen onder de tafel.

Pepper keek naar de menukaart. “Ik weet nu al wat ik ga nemen. De lasagne. Finn kookt meestal alleen koolhydraatarm eten, dus zal dit echt genieten worden.”

Ik kon er niet omheen. Zelfs als Finn er niet was, stond hij in het middelpunt van de belangstelling.

“Ik ben blij dat Colton goed kan koken,” zei Tom. “Ik ben niet zo'n keukenprinses.”

“Maar je hebt wel een auto, dus we staan quitte,” zei ik. “Jij doet de boodschappen, en ik kook.”

“Het lijkt me wel fijn om een auto te hebben,” zei Pepper. “Maar dat kost een fortuin.”

“Finn heeft toch een auto?” vroeg Tom.

“Ja, dat klopt,” zei Pepper snel. “Maar we komen het huis amper uit, dus we gebruiken hem niet veel...” Ze leek halverwege de zin te beseffen wat ze zei, maar maakte de zin alsnog af omdat het nu toch al te laat was. Ze keek de andere kant op en nam een grote slok van haar Mojito om haar ongemak weg te spoelen.

De gedachte aan hun samenzijn alleen al maakte me zo misselijk dat ik ineens geen honger meer had.

Tom praatte verder, aangezien hij de enige was die zich niet ongemakkelijk voelde. “Hoe gaat het met Soldaat?”

“Heel goed.” Pepper klampte zich aan Toms vraag vast alsof het een reddingsboei was. “Finn gebruikt hem als sportmaatje en waakhond, dus ben ik de enige die speeltjes voor hem koopt. Ik heb een kleine teddybeer voor hem gekocht om op te kauwen, en hij is er dol op. Hij lijkt net een puppy.”

Die hond was het enige dat ik miste aan de periode dat ik bij Finn had gewoond. Ik kon altijd met hem spelen en ik keek er steeds weer naar uit om hem te zien als ik thuiskwam.

“Slaapt hij ook bij Finn?” vroeg Tom.

“Ja,” antwoordde Pepper. “Hij rolt zich dan op tot een balletje aan het voeteneind van het bed. Hij is zo lief.”

We bleven over Soldaat praten, aangezien dat het veiligste onderwerp was. Finn kwam een paar minuten later naar ons tafeltje toe. Hij had zich omgekleed na zijn werk en droeg een T-shirt en spijkerbroek. Zijn haar was nog vochtig, alsof hij net onder de douche vandaan kwam. Maar natuurlijk was er niets wat mijn broer minder aantrekkelijk kon maken.

Hij begroette Tom als eerste. “Hé, man. Hoe gaat het?” Hij stak zijn hand uit.

Tom glimlachte en schudde zijn hand. “Goed. Leuk je weer te zien.” In tegenstelling tot mij, leek Tom mijn broer daadwerkelijk te mogen. Het voelde in vele opzichten als verraad, maar aangezien ik zijn mening niet kon beïnvloeden, liet ik het los. “Hoe was het op je werk?”

“Een nachtmerrie,” zei Finn eerlijk. “Maar dat is het meestal.” Hij keek op en keek me aan, waarbij zijn charismatische energie uitdoofde als een vallende ster. Hij hield mijn blik vast en perste zijn lippen op elkaar, alsof hij mijn woede al zag voordat hij met me had gepraat. “Hé, Colt.”

Ik nam een slok uit mijn glas en negeerde hem.

Tom en Pepper keken me tegelijkertijd aan.

Het kon me niets schelen wat ze van me dachten.

Finn keek me nog even aan, en ging vervolgens naast Pepper zitten. “Dag schatje.” Hij gaf haar geen kus zoals hij waarschijnlijk normaal wel zou doen. Zijn hand gleed naar haar rug en hij wreef er zachtjes over, waarna hij zijn hand weer liet zakken. “Heb je een whisky voor me besteld?”

“Ja, ik ken je inmiddels goed genoeg.” Toen haar ogen zich op hem richtten, zag ik een duidelijke glinstering in haar blik. De zichtbare affectie was voor iedereen te zien. Net als alle andere heterovrouwen, verraden haar hormonen haar wanneer ze naar de man keek die de hele wereld prachtig leek te vinden.

Het was een van de eerste keren dat ik ze samen zag sinds ik afwist van hun relatie Nu was hun aantrekkingskracht zo duidelijk, dat ik er niet meer omheen kon. Ze keek naar hem zoals ze vroeger naar mij keek — maar dan duizendmaal intenser. Ik wist dat Pepper niet overdreven had toen ze haar gevoelens omschreef. Ze was stapelverliefd op deze man.

En Finn keek haar ook op een speciale manier aan. Hij liet zijn ogen niet door de ruimte glijden op zoek naar andere vrouwen. Hij had alleen maar oog voor de brunette naast hem; de vrouw die net zo mooi vanbinnen was als van buiten.

Ik vond het afschuwelijk.

Ik vond het afschuwelijk dat ze echt om elkaar leken te geven, want ik kon het nog steeds niet uitstaan. Ik had jarenlang van deze vrouw gehouden, en had nooit gedacht dat we in deze situatie zouden belanden; dat mijn broer haar neukte.

Van alle mannen ter wereld, had ze mijn broer gekozen.

De player en hartenbreker.

Aangezien ik geen zin had om te praten, nam Tom het woord. “We hadden het net over Soldaat en zijn nieuwe speeltje.”

“Oh,” zei Finn. “Je bedoelt dat Pepper hem vreselijk verwend?”

“Ik heb één speeltje voor hem meegenomen,” zei ze beledigd. “Je doet net alsof ik een diamanten halsband voor hem heb gekocht.”

“Dat staat vast op je lijstje,” plaagde hij.

“Ik kan niet eens diamanten voor mezelf kopen,” zei Pepper. “Denk je nou echt dat ik die voor een hond wel koop?”

Finn richtte zich tot Tom. “Soldaat moest 's nachts op de vloer slapen. Maar hij heeft zich naar het voeteneinde van het bed verplaatst. En nu schuift hij heel langzaam op naar het plekje tussen ons in... allemaal door haar.” Hij knikte haar kant op. “Dus als zij er niet is, verwacht hij nog steeds dat hij naast me mag slapen, en ik slaag er maar niet in hem duidelijk te maken dat het niet mag.”

Tom grinnikte. “Dat klinkt niet zo heel erg.”

“Dat is het wel wanneer hij al een tijdje niet in bad is geweest,” zei Finn. “En hij snurkt.”

Pepper glimlachte. “Dat is zo schattig.”

“Maar als ik snurk, krijg ik een schop,” zei Finn. “En hard ook.”

“Maar jij snurkt echt hard,” zei Pepper. “Het is net alsof er een vliegtuig overvliegt.”

Finn haalde zijn schouders op en nam een slok.

Tom moest lachen. Hij vond Finn net zo charismatisch als iedereen.

De ober kwam naar ons toe om onze bestellingen op te nemen. Finn bestelde meteen nog een whisky, en nam de kip marsala. Wij bestelden allemaal een pastagerecht, waarna de ober weer vertrok.

Ik probeerde niet te denken aan het feit dat ze met elkaar naar bed gingen, maar dat was moeilijk. Ik had vijf jaar lang naast Pepper geslapen. Ze praatte altijd in haar slaap en lachte soms zelfs. En ze stal de dekens als geen ander. En ze had de irritante gewoonte om altijd op de sluimerknop van haar wekker te drukken, tot hij drie keer was afgegaan. Ik had dat altijd vreselijk vervelend gevonden wanneer ik kon uitslapen.

Maar toch miste ik het.

En het voelde verkeerd dat Finn dat nu mocht ervaren, terwijl hij dat niet had verdiend. Hij had me verraden om zijn zin te krijgen en zou uiteindelijk haar hart breken, zoals hij bij iedereen deed. Hij koesterde haar niet zoals ik. En zij verdiende beter. Hij was alleen maar in deze relatie verzeild geraakt omdat hij geen keus had. Pepper was niet zomaar iemand waarmee hij een onenightstand kon hebben, dus moest hij een relatie aangaan.

Ik staarde naar mijn Mojito en roerde door de alcoholische drank. Ik keek hoe de muntblaadjes door het glas bewogen. Misschien moest ik maar wennen aan zulke avonden, maar ik wist ook dat het niet voor altijd zou zijn. Ze zouden nooit trouwen of een gezin stichten. Hij was gewoon de laatste persoon die haar hart zou breken voordat ze de man zou treffen waarmee ze zou trouwen.

Finn was gewoon tijdelijk.

Pepper keek me aan. “Hoe gaat het op kantoor?”

Ik was zo koppig dat ik bijna geen antwoord gaf, alleen omdat Finn erbij was. “Goed. Ik vind het er heel leuk, beter dan mijn vorige werkplek.” Toen Pepper me vertelde wat Finn voor me had gedaan, was het onmogelijk om niet geraakt te zijn door dat gebaar. Finn stond achter me, hoewel hij me dat nooit verteld had. Maar wanneer er seks in het spel was, stond hij nooit aan mijn kant. “Het is een groot bedrijf, maar er is steeds genoeg werk. Ik krijg gewoon een vast salaris, dus het maakt niet uit hoeveel uren ik werk of hoeveel zaken ik aanneem. Dat is wel fijn. Volgende week mag ik naar de rechtbank.”

“Waarvoor?” vroeg Finn met zijn vingers om zijn glas.

Ik staarde hem aan en voelde me weer boos worden. Het leek alsof ik achter deze situatie stond, nu ik hier zo met hen allebei aan tafel zat. Maar ik vond het net zo vreselijk als hiervoor. Ik kwam in de verleiding om mijn drankje in zijn gezicht te gooien. “Er is hier in Seattle een scheepvaartbedrijf dat de luchtverontreinigingsregels overtreedt. Technisch gezien zijn ze vrijgesteld vanwege een clausule, maar aangezien ze de grens ver overschrijden, moet er iets veranderen. We zullen zien hoe het gaat...”

“Dat klinkt als een belangrijke zaak,” zei Finn. “Zenuwslopend.”

Ik kon het niet verdragen dat hij zo aan het slijmen was. “Je was nooit geïnteresseerd in mijn werk, dus daar hoef je nu niet ineens mee te beginnen.”

“Omdat je voor vastgoedmagnaten werkte,” zei Finn kalm. “Dat was saai. Dit niet.” Hij nam een slok.

De tafel viel stil toen de spanning steeg.

Peppers ogen schoten heen en weer tussen ons. “Er kwam gisteren een vrouw bij me in de winkel die om handboeien, zweepjes en kettingen vroeg. Ik moest haar uitleggen dat ik niet zo'n soort winkel was.” Ze flapte het eruit alsof ze niet wist wat ze moest zeggen, maar koste wat kost van onderwerp wilde veranderen.

Maar niets kon het ongemak tussen mij en Finn wegnemen. Ik was boos op hem en hij was boos omdat ik boos was. We waren allebei koppig en fel, en geen van ons zou zwichten. Nu ik me tegen hem als een klootzak gedroeg, pikte hij dat niet.

“Had ze het boek Vijftig Tinten Grijs ook bij zich?” vroeg Tom lachend.

“Nee,” zei Pepper. “Maar ze vroeg wel of ik het verkocht.”

Tom moest weer lachen.

Finn en ik bevonden ons nog steeds in een stille strijd, terwijl Pepper en Tom verder kletsten. Misschien moesten zij maar met zijn tweeën uit eten gaan en Finn en mij hierbuiten laten. Het was duidelijk onmogelijk voor ons om samen in dezelfde ruimte te zijn.

De ober bracht het eten. Ik voelde de knoop in mijn maag. Het zou nog heel lang duren voordat deze maaltijd eindelijk achter de rug was. Er zouden nog veel verhitte blikken en kattige opmerkingen worden uitgewisseld. Ik kon bijna niet geloven dat ik mijn broer vroeger mocht. Nu was hij mijn vijand; iemand die ik niet kon uitstaan.

Ik richtte me op mijn bord en begon te eten, hoewel ik geen honger had.

Helemaal niet.





We liepen naar buiten en bleven op de stoep voor het restaurant staan om afscheid te nemen.

Tom gaf Pepper een knuffel. “Leuk dat je met ons uit eten wilde. Colton is altijd vol lof over je. Je zal me ooit gênante verhalen over hem moeten vertellen.”

“Zeker weten,” zei ze. “Daar heb ik er veel van.”

Ik stond met mijn handen in de zakken van mijn jas en voelde dat mijn broer naar me staarde. Ik keek de andere kant op, alsof de lege straat veel interessanter was dan de blauwe kleur van zijn ogen.

“Soldaat mist je,” zei hij. “Misschien moet je eens langskomen om hem te bezoeken.”

Ik miste die hond ook, maar mijn haat voor Finn was sterker. “Pepper kan hem wel eens meenemen naar mijn appartement.”

“Dat is toch geen plek voor zo'n grote hond.”

“Dan nemen we hem mee naar het park.” Ik hield mijn blik afgewend.

Finn zette een stap dichterbij. “Hoe wil je het tijdens de feestdagen aanpakken? Ga je doen alsof ik niet besta zodat pa en ma kunnen toekijken hoe onze relatie in stukjes uit elkaar valt? Dat klinkt wel als een gezellige kerst.”

“Als ze ontdekken wat je hebt gedaan, zullen ze het wel begrijpen.”

“Je vergeet dat ma het liefste wil dat Pepper gelukkig is. Als ik Pepper gelukkig maak, dan is ma ook gelukkig. Maar misschien ben je te egoïstisch om dat te begrijpen.”

Ik keerde mijn hoofd langzaam naar hem toe. “Wat zei je nu in godsnaam?”

“Ik zei dat je egoïstisch bent.”

“Ben ik egoïstisch?” Ik stak mijn vinger in mijn borstkas. “Ik heb tegen Pepper gezegd dat ze mocht doen wat ze wilde omdat ik wil dat ze gelukkig is. Maar dat betekent niet dat ik jou niet haat. Jij bent de egoïstische klootzak die zijn lul niet in zijn broek kon houden, zelfs niet bij de ex-vrouw van zijn broer. Nee, klootzak. Jij bent egoïstisch.”

Pepper zuchtte terwijl ze onze interactie volgde. “Misschien was dit een slecht idee.”

Tom knikte instemmend.

“Haten is wel erg sterk uitgedrukt, Colton.” Finn staarde me aan met zijn armen langs zijn zij.

“In deze situatie is het zelfs niet sterk genoeg.” Ik keerde me om, klaar om weg te lopen. Ik wist dat Tom me wel zou volgen naar zijn auto op de parkeerplaats.

“Wat wil je dat ik doe, Colton?” riep Finn terwijl ik naar de parkeerplaats liep. “Wil je dat ik mijn relatie met haar verbreek? Is dat wat je wil?”

Ik keerde me om en hekelde het feit dat mijn broer mijn gevoelens totaal niet begreep. “Nee. Ik wil dat je teruggaat in de tijd en daadwerkelijk om me geeft. Ik wil dat je teruggaat in de tijd en beseft wat het betekent om iemands broer te zijn; wat het betekent om loyaal te zijn; wat het betekent om familie te zijn. Omdat je geen flauw idee hebt hoe belangrijk dat is.”





5





Pepper





Finn reed niet naar zijn huis aan de rand van de stad, maar parkeerde de auto op de stoep voor mijn appartementencomplex. Hij liet zijn arm op het stuur rusten en staarde recht voor zich uit, alsof hij verwachtte dat ik zou uitstappen zonder een woord te zeggen.

Ik maakte mijn gordel niet los. “Wat doe je?”

“Ik zet je af.”

Ik sliep meestal bij hem, dus dit was ongebruikelijk. “Ik ga alleen naar binnen als jij meekomt.”

Hij zuchtte en keek naar de verlaten weg voor zich. “Ik wil niet in het appartement zijn tegenover de man die mij haat. Nee, dank je.”

“Laten we dan naar jouw huis gaan.”

Hij zuchtte weer, alsof dat wel het laatste was wat hij wilde. “Ik wil alleen zijn.”

“Nee, dat wil je niet.”

“Geloof me, dat wil ik wel. Ik ben al mijn hele leven alleen.”

“Maar nu ben je niet meer alleen.” Ik hield mijn handen in mijn schoot en keek hem aan. “Soldaat wacht op ons.”

Hij klemde zijn kaken op elkaar, drukte het gaspedaal in en reed bij het appartementencomplex vandaan.

Ik keek uit het raam en was blij dat ik deze strijd had gewonnen. “Hij haat je niet.”

“Ik hoorde hem iets anders zeggen.”

“Hij meende het niet.”

“Volgens mij wel, Pepper.”

“Ik ken hem beter dan wie dan ook. Geloof me: hij haat je niet. Hij heeft gewoon moeite om zijn pijn een plekje te geven. Als hij ons zo samen ziet, denkt hij aan wat je hebt gedaan en dan voelt hij het verraad weer helemaal terugkomen. Hij weet niet hoe hij met zijn emoties moet omgaan en hoe hij moet accepteren wat zich voor zijn ogen afspeelt.”

Hij reed de straat door, de stad uit, en de buitenwijken in. “En wat moet ik daar aan doen?”

“Ik weet het niet... geef hem de tijd.”

“Hoeveel tijd ik hem ook geef, het zal nooit genoeg zijn.”

“Ik weet dat het moeilijk is, maar je moet wat geduld met hem hebben. Het is moeilijk voor hem. We waren drie jaar lang getrouwd. Het is waarschijnlijk heel gek voor hem om mij met zijn broer te zien, zelfs als we het anders hadden aangepakt.”

Hij reed door de donkere straten tot we zijn huis bereikten. Hij parkeerde in de garage en sloot de garagedeur achter zich.

Het geblaf van Soldaat was te horen vanuit het huis.

Finn stapte uit zonder op mij te wachten en liep de keuken in. Hij negeerde Soldaat die jankte om aandacht.

Ik kon hem niet negeren, dus boog ik me en aaide ik hem stevig, waarna ik Finn volgde naar de slaapkamer.

Hij had zijn kleren al uitgedaan en was in zijn boxershort in bed gaan liggen. En aangezien hij niet naakt was, werd het me duidelijk dat hij geen zin in seks had. Hij had één hand achter zijn hoofd liggen, en keek naar het plafond.

Ik liep naar de badkamer om me klaar te maken om te gaan slapen, en ging daarna naast hem liggen. Soldaat maakte het zichzelf gemakkelijk op het voeteneinde van het bed. Het was krap voor ons drieën, en dat kwam vooral doordat die grote man en die grote hond de meeste ruimte in beslag namen.

Ik ging niet tegen Finn aan liggen, omdat hij daar geen zin in leek te hebben.

Zijn ogen keken strak naar het plafond toen hij zei: “Ik weet niet wat ik moet doen.”

“Er is niets dat je kan doen.”

“Ik wil niet dat mijn eigen broer me haat.”

“Hij zal er uiteindelijk wel weer overheen komen. Het was de eerste keer dat hij ons zo samen zag, dus moet hij er vast nog even aan wennen.”

“Vind je dat ik weer met hem moet gaan praten?”

“Ik weet het niet... Volgens mij heeft hij vooral wat ruimte nodig.”

Zijn ogen stonden wagenwijd open. Zijn borstkas ging ritmisch op en neer en zijn identiteitsplaatjes bewogen mee. Hij kon niet echt gelukkig zijn samen omdat het schuldgevoel te zwaar op hem woog. Zijn leven had altijd in dienst van anderen gestaan en nu hij zelf echt iets wilde, mocht hij het niet hebben. Ik was verboden terrein. “Ik wenste gewoon dat het anders was gelopen.”

“Dat snap ik...” Ik schoof dichter naar hem toe en wreef met mijn hand over zijn borstkas. “Ik ook.”

“Hoe kan ik nou gelukkig zijn als ik me schuldig voel?”

“Je moet er gewoon op vertrouwen dat het vanzelf overgaat.”

“Maar wanneer gaat het over?”

Daar had ik geen concreet antwoord op. “Uiteindelijk.”





Ik liep de volgende ochtend de trap op naar mijn verdieping. Ik had geen make-up meer op mijn gezicht en droeg dezelfde kleding als de avond ervoor. Ik liep de gang door en zag Colton net uit zijn appartement komen met een vuilniszak in zijn hand.

Hij stopte toen hij me zag. Na één blik wist hij dat ik die nacht bij Finn had geslapen en dat hij me net had thuisgebracht. Toen dat eenmaal tot Colton was doorgedrongen, zette hij zijn weg naar de stortkoker verder. “Goedemorgen.”

“Goedemorgen.”

Hij liet de plastic zak in de koker zakken en keerde zich naar me om.

Ik had wel begrip voor Coltons gevoelens, maar was alsnog teleurgesteld in zijn gedrag. “Je hebt Finn erg gekwetst gisteravond.”

Hij kon de spot niet uit zijn stem houden. “Oh, heb ik hem gekwetst? Jeetje, wat spijt me dat.” Hij keerde zich weer om en wilde terug naar zijn appartement lopen.

“Finn wilde geen relatie met me omdat hij jou niet wilde kwetsen. Maar jij zei tegen hem dat je hem haatte, alleen om hem te kwetsen. Dat is echt niet hetz